ایذه تو یه نگاه ؛ شهر تاریخ و طبیعت

ایذه شهری بختیاری نشین در استان خوزستانه که دارای سابقه باستانیه و بعد از اسلام هم می شناسنش و از دوره اتابکان به بعد مرکز و پایتخت نشین بختیاری ها بوده.

مقاله های در رابطه:

  • شهرستان ایذه ؛ نشانی از تمدن عیلامیان در ایران
  • در سفر به ایذه، از کجا دیدن کنیم
  • زراس، اولین و زیباترین دهکده تفریحی-توریستی خوزستان

ایذه از شهرهای خوزستان در قسمت جنوب غربی ایرانه. ایذه، شهریه که بخش بزرگی از تاریخ ایران رو در خود پنهاندارد. وجود سنگ نبشته های دوره عیلام در این شهر نشون دهنده باستانی بودن شهره. ایذه از دید آب و هوا منطقه ای گرمسیری حساب می شه، به خاطر همین معمولا به عنوان مرکز نشین و پایتخت زمستونی بختیاری ها انتخاب می شد و یکی از مراکز زمستونی عشایر بود.

شهر ایذه

شهرستان ایذه با مساحت ۴۰۳۵ کیلومترمربع در شمال شرقی استان خوزستان قرار گرفته. این شهرستان از شمال به استان چهارمحال و بختیاری و از شمال غرب به شهرستان مسجد سلیمان محدوده. جمعیت شهرستان ایذه طبق سرشماری عمومی نفوس و خونه در سال ۱۳۹۰، برابر با ۵۳۰ هزار و ۱۶۲ نفر بوده است. ایذه در میونه کوهستان با آب و هوائی معتدل و طبیعتی سرسبز واقعه و استعداد زیادی واسه کشاورزی داره. شغل اصلی مردمون شهرستان ایذه كشاورزی و دامداریه. آب مورد نياز واسه كشاورزی از چاه های نيمه عميق تامين می شه. از مهم ترين فرآورده های كشاورزی اين شهرستان می توان گندم، جو، برنج و تره بار رو نام برد.

باغای ایذه

طبیعت شهر ایذه

شکل های جور واجور فرآورده های دامی و لبنی مثل توليدات بخش دامداری شهرستان بوده و دام و فرآورده های دامی از اجناس صادراتی اين منطقه حساب می شن. مهم ترين منابع آبی شهرستان ایذه رو رودخانه ها تشكيل می بدن؛ رودخانه های فرعی زیادی در اين شهرستان جاریه كه از اون جمله می توان رودخانه های  آب زرک، آب سرحوض، آب سوسن، آب شلا و … رو نام برد.

ایذه

ایذه الان شهری بختیاری نشینه و گویش مردم اون شهر لری بختیاریه. مردم شهر ایذه بختیاری هستن و آداب و رسوم بختیاری ها در این شهر بسیار پررنگه و تونسته ان بخشی از این رسوم رو حفظ کنن. آداب و رسوم مربوط به عروسی و عزا در فرهنگ بختیاری در این شهر، پررنگ تر از شهرهای دیگه بختیاریه.

سابقه تاریخی ایذه

ایذه از روزگاران گذشته تا به امروز، نام های مختلفی داشته. این عناوین عبارت از: ایزج، ایذه، مال امیر، هستن. بعضی مثل یاقوت حموی در معجم البلدان هم ایذه رو همون انزان دونسته ان.

ایذه در بیشتر منابع دوره اسلامی، با نام ایذج گفته شده. در کتیبه های نقش برجستهای اشکفت سلمان که مربوط به دوره عیلامه، نام ایذه آپاپیر یا آجاپیر گفته شده. در دوره هخامنشی هم این شهر بازمانده عیلامیان بود و با عنوان الیمایی خونده می شد.

از دوره پارت ها اینجا هم نشونه هایی دیده می شه که می توان محوطه شمی رو نام برد که مجسمه مفرغی مرد شمی از آثار اینه. شهر در دوره ساسانی با نام ایذه معروف بود و با ورود اسلام به ایران ایذه خونده شد. در دوره حاکمیت اتابکان لر بزرگ، ایذه به عنوان مرکزنشین و پایتخت حکومت بختیاری شناخته شد. ایذه در دوره حاکمیت بختیاری تبدیل به مال امیر شد و در بین مردم گسترش پیدا کرد، آخرسر در زمان پهلوی دوباره نام ایذه بر سر زبون ها افتاد و تا امروز موندگاری پیدا کرده.

ایذه

جاذبه های شهر ایذه

قدمت باستانی شهر ایذه دلیل شده که آثار تاریخی بسیاری در شهر وجود داشته باشه. نقش برجسته شاهسوار از دوره عیلام قدیم به جا مونده که آثار بسیاری رو در خود جای داده. موضوع این نقش برجسته بارعام دادن یکی از شاهانه.

نقش برجسته شاهسوار

نقش برجسته خونگ اژدر که به خونگ نوروزی هم می شناسنش یکی از آثار معروف شهر ایذهه.

خونگ اژدر

از دوره عیلام نو هم سنگ تصویر کول فرح بر جای مونده که در ۷ کیلومتری شمال شرق ایذه قرار داره. اینجا کتیبه هایی به خط میخی وجود دارن که در کنار نقش برجسته هایی که مربوط به مراسمات مهمانی و مذهبی هستن، قرار گرفته ان.

کول فرح

اشکفت سلمان در جنوب غرب ایذه دارای چار نقش برجستهه که مربوط به خاندان های سلطنتیه.

اشکفت سلمان

 خونگ اژدر، خونگ کمال وند و قلعه کژدمک در ارتفاعات خونگ اژدر قلعه ای از لاشه سنگ، ساروج و خشت با تاق های هلالی و سنگی هستش که در این ناحیه به «قلعه کژدمک» معروفه. این قلعه در دوره ساسانی متروک شده. اما شهر ایذه در دوره ساسانی هم جزی شهرهای آباد بوده و منابع تاریخی این دوره همچین چیزی رو اثبات می کنن.

از دیگر آثار دیدنی شهر، پل ایذجه که جنس اون از ملات و ساروج بوده و روی بستر رودخانه ای خشک بنا شده. دشت سرسبز سوسن هم از دیگر جاذبه های دیدنی شهره.

دشت سوسن

دشت سوسن

آتشکده ای در شهر ایذهه که مربوط به دوره ساسانی بوده و تا دوره عباسیان هم فروزان بوده و گردشگران خیلی از اون دیدن می کنن.شهر ایذه به دلیل زیادی جمعیت بختیاری ها و به عنوان مرکز نشین حاکمیت بختیاری دارای بردگوری های بسیار زیادیه .

علاوه بر این شهر ایذه دارای مناطق توریستی خاص بسیاریه که می توان به منطقه توریستی تفریحی گلزار، منطقه تفریحی زراس، منطقه تفریحی کوه سفید و سد کارون سه و پارک جنگلی بلوط اشاره کرد.

منطقه تفریحی زراس

منصقه تفریحی زراس

پارک جنگلی

منطقه تفریحی گلزار

منطقه تفریحی کوه سفید

منطقه تفریحی کوه سفید

آداب و رسوم مردم ایذه

ایذه منطقه ای بختیاری نشینه و مردم اون از طوایف بختیاری هستن. پس برابر آداب و رسوم بختیاری زندگی می کنن. مردم این شهر در مراسم های عروسی و عزاداری خود رسوم بختیاری رو اجرا می کنن. در مراسم عروسی از چوب بازی و دستمال بازی و در مراسم عزا از  آواز حزن انگیز گاگریو (بخوان و گریه کن) و ساز چپ که مخصوص بختیاری هاس، به کار گیری می کنن. هم اینکه لباس های بیشتر مردم لباس های بختیاریه که در مردان به شکل و نام چوقا و شلوار دبیت، کلاه خسروانی و گیوهه. و زنان هم لباس های مخصوص خود رو دارن که کلاهی به نام لچک و روسری به نام می نا می پوشند و لباسی بلند و چاک دار و دامنی پرچین در پایین اون می پوشند که رنگ هایی خوشحال و دلنشین دارن.

لباس زنان بختیاری

مردم این شهر  دارای صنایع دستی مربوط به این قومیت هستن. قالی های بختیاری با نقش هایی چون بز کوهی، کب،و گل و بوته در این شهر بافته می شه. هم اینکه از صنایع دیگه می توان به گلیم بافی، نمدمالی، گیوه دوزی، چوقابافی، شیر سنگی تراشی و… اشاره کرد.

صنایع دستی ایذه

ایذه به دلیل موقعیت خاص تاریخی و جاذبه های بسیار زیاد، شهری تاریخی-توریستی واسه گردشگران حساب می شه و هر ساله گردشگران بسیاری به طرف خود جذب می کنه.

این نوشته در No category ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.