کشف‏الغمه، ج۲، ص۱۷۰
۲۴۷ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۲۴-۲۲۵؛ صفار، بصائرالدرجات، ص۱۳۸-۱۳۹؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۴، ص۲۰۴؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۱۷، ص۱۳۲؛
۲۴۸ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۳۲؛ ابن‏‏بابویه، کمال‏الدین، ج۱، ص۱۴۲-۱۴۳؛ نیلی نجفی، منتخب‏الأنوارالمضیئه، ص۱۹۹-۲۰۰؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۲، ص۴۶۳
۲۴۹ أعلی/ ۱۹
۲۵۰ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۲۵؛ صفار، بصائرالدرجات، ص۱۳۶؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۵، ص۵۵۷-۵۵۸؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۱۳، ص۲۲۵
۲۵۱ أنبیاء/ ۱۰۵
۲۵۲ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۲۵-۲۲۶؛ صفار، بصائرالدرجات، ص۱۳۶؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۳، ص۴۶۴؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۳، ص۸۴۷؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۲۶، ص۱۸۴
۲۵۳ نمل/ ۴۰
۲۵۴ بگو: “کافى است خدا و آن کس که نزد او علم کتاب است، میان من و شما گواه باشد.” رعد/ ۴۳
۲۵۵ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۵۷؛ صفار، بصائرالدرجات، ص۲۱۳ و ۲۳۰-۲۳۱؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۲، ص۵۲۲-۵۲۳؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۳، ص۲۷۳
۲۵۶ “این بخشش ماست، [آن را] بى‏شمار ببخش یا نگاه دار” ص/ ۳۹
۲۵۷ “..و آنچه را فرستاده [او] به شما داد، آن را بگیرید و از آنچه شما را باز داشت، بازایستید..” حشر/ ۷
۲۵۸ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۶۵-۲۶۶؛ صفار، بصائرالدرجات، ص۳۸۵؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۴، ص۴۶۱؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۵، ص۳۳۶؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۴۷، ص۵۰-۵۱
۲۵۹ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۷۰؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۱۶، ص۳۶۰ و ج۲۷، ص۵۰
۲۶۰ محدثى، هنر در قلمرو مکتب، ۱۵۸
۲۶۱ رک: طباطبایی، تفسیر المیزان، ۱۰/ ۳۸۳؛ معارف، مباحثى در تاریخ و علوم قرآنى، ص۲۷۷
۲۶۲ أنفال/ ۵۳
۲۶۳ جوادی آملی، قرآن در قرآن، ص۳۰۱-۳۰۲
۲۶۴ أحزاب/ ۶۲
۲۶۵ “..در حقیقت، خدا حال قومى را تغییر نمى‏دهد تا آنان حال خود را تغییر دهند..” رعد/ ۱۱
۲۶۶ “و اگر [مردم‏] در راه درست، پایدارى ورزند، قطعاً آب گوارایى بدیشان نوشانیم”جن/ ۱۶
۲۶۷ رک: صدر، سنت‏ها‌‏ی تاریخ در قرآن، ص۵۳-۵۹؛ مغربی، السنن الإلهیه فی تغییر المجتمعات فی ضوء القرآن الکریم جمعًا ودراسه، ص۵۸-۶۴؛ زیدان، السنن الإلهیه فی الأمم و الجماعات و الأفراد فی الشریعه الإسلامیه، ص۱۶-۱۷؛ برای مطالعه بیشتر رک: حیدوسی، السنن الإلهیه وتفسیر القرآن الکریم فی العصر الحدیث، ص۱۹۳-۲۳۶
۲۶۸ حامد مقدم، سنتهای اجتماعی در قرآن کریم، ص۱۴-۱۶
۲۶۹ رک: مناع القطان، مباحث فی علوم القرآن، ص۳۱۱؛ محمد على سلامه، منهج الفرقان فی علوم القرآن، ج‏۱، ص۸۸؛ منیب طحان، الإعجاز فی القرآن طریق إلى الإیمان، ص۴۶؛ محمد علی الحسن، المنار فی علوم القرآن، ص۵۰؛ رمضان غریب الخمیس، الإمام محمد الغزالی جهوده فی التفسیر و علوم القرآن، ص۲۲۴؛ حکیم، علوم القرآن، ص۳۷۱-۳۷۳؛ همو، القصص القرآنی، ص۲۸ و ص۴۷-۴۹؛ معرفت، التمهید فی علوم القرآن، ج‏۴، ص۱۳۶؛ مدرسی، من هدى القرآن، ج‏۱، ص۴۴؛ جوادی آملی، قرآن در قرآن، ص۴۳۷
۲۷۰ حجر/ ۱۳
۲۷۱ غافر/ ۸۵
۲۷۲ قاسمی، محاسن التاویل، ج‏۱، ص۷۴؛ أیمن بن نبیه مغربی، السنن الإلهیه فی تغییر المجتمعات فی ضوء القرآن الکریم جمعًا ودراسه، ص۶۶-۶۸
۲۷۳ جوادی آملی، تسنیم، ج۱۳، ص۱۵۲
۲۷۴ “و چون شکیبایى کردند و به آیات ما یقین داشتند، برخى از آنان را پیشوایانى قرار دادیم که به فرمان ما [مردم را] هدایت مى‏کردند” سجده/ ۲۴
۲۷۵ بقره‏/ ۱۲۴
۲۷۶ کلینی، الکافی، ج۱، ص۱۹۹؛ نعمانی، الغیبه، ص۲۱۷؛ ابن‏‏بابویه، الأمالی‏، ص۶۷۵؛ همو، عیون‏أخبارالرضا(ع)، ج۱، ص۲۱۷؛ همو، کمال‏الدین، ج۲، ص۶۷۶؛ همو، معانی‏الأخبار، ص۹۷؛ ابن‌‏شعبه، تحف‏العقول، ص۴۳۷؛ طبرسی، الاحتجاج، ج۲، ص۴۳۳
۲۷۷ مائده/ ۲۷
۲۷۸ یوسف‏/ ۹۰
۲۷۹ جوادی آملی، تسنیم، ج۱۳، ص۱۵۲
۲۸۰ أنعام/ ۴۲-۴۴؛ جوادی آملی، تسنیم، ج۷، ص۶۶۲
۲۸۱ مائده/ ۲۷
۲۸۲ یوسف‏/ ۹۰
۲۸۳ أنبیاء‏/ ۸۸
۲۸۴ یونس‏/ ۱۰۳
۲۸۵ “..و خود را با دست خود به هلاکت میفکنید..”. بقره‏/ ۱۹۵
۲۸۶ مفید، الإرشاد، ج۲ ص۳۵-۳۶؛ امین، أعیان الشیعه، ج۱، ص۵۸۸؛ همو، لواعج الأشجان، ۳۱-۳۲
۲۸۷ “و پروردگار تو [هرگز] ویرانگر شهرها نبوده است تا [پیشتر] در مرکز آنها پیامبرى برانگیزد که آیات ما را بر ایشان بخواند، و ما شهرها را- تا مردمشان ستمگر نباشند- ویران کننده نبوده‏ایم” قصص‏/ ۵۹
۲۸۸ “و [لى‏] تا تو در میان آنان هستى، خدا بر آن نیست که ایشان را عذاب کند، و تا آنان طلب آمرزش مى‏کنند، خدا عذاب‏کننده ایشان نخواهد بود” أنفال‏/ ۳۳
۲۸۹ رک: ابن‏‏بابویه، کمال الدین، ج‏۱، ص۲۰۹-۲۱۰
۲۹۰ بقره، ۱۲۹
۲۹۱ آل‏عمران‏/ ۱۶۴
۲۹۲ جمعه‏/ ۲
۲۹۳ هود‏/ ۳۱
۲۹۴ أنعام‏/ ۵۰
۲۹۵ جن/ ‏۲۶-۲۷
۲۹۶ أنعام/ ‏۵۹
۲۹۷ هود/ ‏۱۲۳
۲۹۸ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۲۰، ص۵۳
۲۹۹ “بگو: “هر که در آسمانها و زمین است- جز خدا- غیب را نمى‏شناسند..” نمل/ ۶۵
۳۰۰ سید ابوالحسن اصفهانی، وسیله الوصول الى حقائق الأصول، ج۱، ص۱۲۱‏؛ بروجردی، تقریرات فی أصول الفقه‏، ص۱۳۰؛ همو، لمحات الأصول، ص۴۶۰
۳۰۱ عیاشی، کتاب التفسیر، ج۱، ص۱۰؛ مجلسی، بحار الأنوار، ج۸۹، ص۱۱۵
۳۰۲ صفار، بصائر الدرجات، ص۱۹۶؛ حرعاملی، وسائل ‏الشیعه، ج۲۷، ص۱۹۶-۱۹۷؛ مجلسی، بحار الأنوار، ج۸۹ ص۹۷-۹۸
۳۰۳ ابن‏‏بابویه، من لایحضره الفقیه، ج‏۲، ص۲۸۸
۳۰۴ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۳، ص۶۷
۳۰۵ جوادی آملی، تسنیم، ج۱، ۱۶۷
۳۰۶ همان، ج۱۳، ص۱۵۲ و ج۱، ص۱۶۹
۳۰۷ ابن‏‏بابویه، من لایحضره الفقیه، ج‏۴، ص۲۲۰-۲۲۲
۳۰۸ “و یتیمان را بیازمایید تا وقتى به [سنّ‏] زناشویى برسند پس اگر در ایشان رشد [فکرى‏] یافتید، اموالشان را به آنان رد کنید..” نساء/ ۶
۳۰۹ ابن‏‏بابویه، من لایحضره الفقیه، ج‏۴، ص۲۲۲
۳۱۰ نساء/ ۱۰
۳۱۱ ابن‏‏بابویه، کمال الدین، ج‏۲، ص۵۲۱-۵۲۲؛ به منظور نمونه دیگر نک: ابن‏‏بابویه، من لایحضره الفقیه، ج‏۲، ص۲۸۸
۳۱۲ رستمی، آسیب‏شناسى و روش‏شناسى تفسیر معصومان(ع)، ج‏۱، ص۱۶۳
۳۱۳ طباطبایی، المیزان فى تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۴۲
۳۱۴ رستمی، آسیب‏شناسى و روش‏شناسى تفسیر معصومان(ع)، ج‏۱، ص۱۶۴-۱۶۵
۳۱۵ جوادی آملی، تسنیم، ج۱، ۱۶۷-۱۶۹
۳۱۶ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج۲، ص ۳۲۵ و ۳۶۷؛ صحیح البخاری، ج۸، ص۱۵۱
۳۱۷ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج۲، ص۵۱۱
۳۱۸ بخاری، صحیح البخاری، ج۴، ص۱۴۴ و ج۸، ص ۱۵۱؛ مسلم نیشابوری، صحیح مسلم، ج۸، ص۵۷ – ۵۸
۳۱۹ ترمذی، سنن الترمذی، ج۴، ص۱۳۴-۱۳۵
۳۲۰ صنعانی، المصنف، ج۱۱، ص۳۶۸-۳۶۹؛ همو، تفسیر القرآن، ج۲، ص۲۳۵؛ ابن‌‏‌أبی عاصم، کتاب السنه، ص۳۶-۳۷؛ ابویعلی، مسند أبی یعلى، ج۱۱، ص۱۸۱-۱۸۲؛ طبری، جامع البیان فی تفسیر القرآن، ج‏۱۰، ص۱۲۱-۱۲۲؛ عقیلی، ضعفاء العقیلی، ج۴، ص۴۱۸-۴۱۹؛ نحاس، معانی القرآن، ج۲، ص۳۱۴-۳۱۶؛ ابن‏‏حبان، الثقات، ج۶، ص۱۹۱؛ همو، صحیح ابن‏‏حبان، ج ۱۵، ص۹۴-۹۵؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۶، ص۱۸۶ و ۲۰۴ و ج۱۷، ص ۱۳؛ همو، مسند الشامیین، ج۱، ص۱۵۷ و ج۲، ص۱۰۰-۱۰۱؛ حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۱، ص۱۲۹ و ج۴، ص۴۵۵؛ ابن‏‏عبد البر، التمهید، ج۵، ص۴۲-۴۶؛ ابن‏‏عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج‏۱۳، ص۹۸ و ج‏۱۴، ص۴۴۱
۳۲۱ ابن‏‏بابویه، من لایحضره الفقیه، ج‏۱، ص۲۰۳؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۴، ص۱۰۱
۳۲۲ طبرسی، إعلام‏الورى، ص۴۷۶
۳۲۳ همو، کمال الدین، ج‏۲، ص۵۳۰
۳۲۴ ، همان، ج‏۲، ص۳۴۵؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۵۱، ص۱۴۶
۳۲۵ حجر/ ۹ “بى‏تردید، ما این قرآن را به تدریج نازل کرده‏ایم، و قطعاً نگهبان آن خواهیم بود”
۳۲۶ جوان آراسته، درسنامه علوم قرآنى، ص۳۳۷-۳۳۸
۳۲۷ قاضی نورالله شوشتری، الصوارم‏المهرقه، ص۶۷ و ص۱۹۴- ۱۹۵
۳۲۸ حر عاملی، إثبات الهداه، ج‏۱،ص۱۲۶
۳۲۹ شبر، حق الیقین فی معرفه أصول الدین، ص۲۶۶؛ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۱۳، ص۴۳- ۴۴
۳۳۰ انشقاق‏/ ۱۹
۳۳۱ رک: طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‏۱۰، ص۷۰۱؛ فخر رازی، مفاتیح الغیب، ج‏۳۱، ص۱۰۲؛ ابن‌‏‌کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج‏۸، ص۳۵۵
۳۳۲ أحزاب/ ۶۲
۳۳۳ حر عاملی، الإیقاظ من الهجعه بالبرهان على الرجعه، ص۹۸
۳۳۴ “و به یقین، من آمرزنده کسى هستم که توبه کند و ایمان بیاورد و کار شایسته نماید و به راه راست راهسپر شود” طه، ۸۲
۳۳۵ طبرسی گوید: این روایت را حاکم حسکانی به اسناد خویش به طرق متعددی نقل کرده است. عیاشی نیز این روایت را در تفسیرش به طرق متعددی آورده است(طبرسی، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، ج‏۷، ص۳۹؛ حاکم حسکانی، شواهدالتنزیل، ج۱، ص۴۹۱-۴۹۴). کلینی نیز به اسناد خویش از سدیر از امام باقر(ع) و نیز در تفسیر منسوب به علی بن ابراهیم از حارث بن عمر از حضرت نقل شده است. و نیز در مناقب ابن‌‏شهرآشوب، از أبو الجارود و ابو الصباح کناسی از امام صادق(ع) و نیز از ابوحمزه از امام سجاد(ع) مانند آن با لفظ “إلینا أهل البیت” نقل شده است(کلینی، الکافی، ج۱ ص۳۹۲-۳۹۳؛ تفسیر منسوب به علی بن ابراهیم، ج۲، ص۶۱؛ ابن‏‏شهرآشوب، المناقب، ج۴، ص۱۲۹)
۳۳۶ رک: طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۱۴، ص۱۹۹-۲۰۱
۳۳۷ هود/ ۸۶
۳۳۸ هود/ ۸۴-۸۶
۳۳۹ طوسی، التبیان فى تفسیر القرآن، ج‏۶، ص۴۹؛ طبرسی، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، ج‏۵، ص۲۸۶
۳۴۰ ابن‏‏بابویه، کمال‏الدین، ج۱، ص۳۳۱؛ اربلی، کشف‏الغمه، ج۲، ص۵۳۵؛ طبرسی، إعلام‏الورى، ص۴۶۳؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۲، ص۳۹۲؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۹۲
۳۴۱ رک: مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج‏۹، ص۲۰۳-۲۰۴
۳۴۲ “و براى من در [میان‏] آیندگان آوازه نیکو گذار”. شعراء/ ۸۴
۳۴۳ اربلی، کشف‏الغمه، ج۱، ص۳۲۰؛ حلی، کشف‏الیقین، ص۳۷۸؛ حلی، نهج‏الحق، ص۱۹۹؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۳۶ ص۵۷-۵۸
۳۴۴ تفسیر منسوب به علی بن ابراهیم، ج۲، ص۱۲۳
۳۴۵ طباطبایی، المیزان فى تفسیر القرآن، ج‏۱۵، ص۲۹۲
۳۴۶ “بگو: “سپاس براى خداست، و درود بر آن بندگانش که [آنان را] برگزیده است.” آیا خدا بهتر است یا آنچه [با او] شریک مى‏گردانند؟” نمل/ ۵۹
۳۴۷ طباطبایی، المیزان فى تفسیر القرآن، ج‏۱۵، ص۳۹۱
۳۴۸ به عنوان نمونه رک: حلی، مناهج الیقین فی أصول الدین، ص۴۷۷؛ فاضل مقداد، اللوامع الإلهیه فی المباحث الکلامیه، ص۳۳۹؛ مقدس اردبیلی، حدیقه الشیعه، ج‏۱، ص۲۴۶؛ مجلسی، حق الیقین، ص۱۱۵؛ میرسید حامد حسین، عبقات الأنوار فی إثبات إمامه الأئمه الأطهار، ج‏۱۴، ص۷۲۶
۳۴۹ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج۳، ص۳۲ و ج۶، ص۳۶۹ و ج۱، ص۱۷۰ و ۱۷۳-۱۷۵ و ۱۷۷ و ۱۷۹ و ۱۸۲-۱۸۵ و ۳۳۰-۳۳۱ و ج۳، ص۳۲ و ۳۳۸؛ به منظور مشاهده مصادر دیگر حدیث منزلت رک: بخاری، صحیح البخاری، ج۴، ص۲۰۸ و ج۵، ص۱۲۹؛ مسلم نیشابوری، صحیح مسلم، ج۷، ص۱۲۰-۱۲۱؛ ابن‏‏ماجه، سنن ابن‏‏ماجه، ج۱، ص۴۲-۴۵؛ ترمذی، سنن الترمذی، ج۵، ص۳۰۱-۳۰۴؛ کلینی، الکافی، ج۸، ص۱۰۶-۱۰۷؛ ابن‏‏بابویه، معانی الأخبار، ص۷۴-۷۹؛ حرعاملی، وسائل‏الشیعه، ج۲،

دسته‌ها: No category

1 دیدگاه

SannyThazy · دسامبر 11, 2018 در 4:02 ب.ظ

Nice posts! 🙂
___
Sanny

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *