ص۲۰۸-۲۰۹
۳۵۰ مفید، الجمل و النصره، ص۷۶-۷۸
۳۵۱ رک: احمد بن حنبل، مسند، ۳/۳۲ و ۶/۳۶۹، ۴۳۸؛ بخاری، صحیح بخاری، ۱/۱۱۵ و ۷/۳۰۱؛ مسلم، صحیح مسلم، ۷/۱۲۰؛ ابن‌‏ماجه، سنن، ۱/۴۵؛ ترمذی، سنن، ۵/۳۰۴؛ نسائی، فضائل‏‏‏‏الصحابه، ، ص۱۳؛ ابن‏‏ابى‏شیبه، ۱۴۰۹: ۷/۴۹۶؛ نسائی، السنن‏الکبرى، ۵/۴۴-۴۵؛ ابو‏یعلی، مسند، ۱۴۰۷: ۲/۸۷؛ طبرانی، المعجم الأوسط، ۶/۷۷
۳۵۲ طه/ ۲۹-۳۶
۳۵۳ أعراف/ ۱۴۲
۳۵۴ مفید، الإرشاد، ‏۱/۸-۹ و ص۱۵۴-۱۵۸؛ همو، الإفصاح فی الإمامه، ۳۳؛ همو، النکت فی مقدمات الأصول من علم الکلام، ۴۵-۴۸؛ همو، النکت الاعتقادیه، ۴۰-۴۲
۳۵۵ به عنوان نمونه رک: سید مرتضی، الشافی فی الإمامه، ج‏۳، ص۵-۷۶؛ طوسی، تلخیص الشافی، ج‏۲، ص۲۰۵؛ طبرسی، إعلام الورى بأعلام الهدى، ص۱۶۷-۱۶۸؛ حلی، نهج الحق و کشف الصدق، ص۲۱۶؛ بحرانی، منار الهدی فی النص علی إمامه الأئمه الإثنی عشر(ع)، ص۲۵۴؛ مظفر، دلائل الصدق، ج‏۶، ص۸۰
۳۵۶ ابن‏‏قتیبه، المعارف، ص۲۵۲؛ بسوی، المعرفه و التاریخ، ج‏۱،ص۵۳۸؛ طبرانی، المعجم الأوسط، ج۵، ص۳۰۶ و ۳۵۴-۳۵۵ و ج۶، ص۸۵؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۳، ص۴۵-۴۶ و ج۱۲، ص۲۷؛ همو، المعجم الصغیر، ج۲، ص۲۲؛ ابن‏‏سلامه، مسند الشهاب، ج۲، ص۲۷۳-۲۷۵؛ حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۲، ص۳۴۳ و ج۳، ص۱۵۰-۱۵۱؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج‏۱۲، ص۹۰؛ ابن‏‏عبد البر، الإنباه على قبائل الرواه، ص۴۱؛ و نیز رک: صفار، بصائرالدرجات، ص۲۹۷؛ نعمانی، الغیبه، ص۴۴؛ ابن‏‏بابویه، عیون‏أخبارالرضا(ع)، ج۲، ص۲۷؛ حلبی، تقریب‏المعارف، ص۱۲۵؛ طوسی، الأمالی‏، ص۶۰ و ۳۴۹ و ۵۱۳ و ۶۳۳ و ۷۳۳؛ خزاز قمی، کفایه الأثر، ص۳۴ و ۲۱۰؛ عمادالدین طبری، بشارهالمصطفى، ص۸۸؛ حلی، کشف‏الیقین، ص۳۲۲
۳۵۷ ابن‌‏قتیبه دینوی، غریب الحدیث، ج۱، ص۴۶؛ عبدالله بن قدامه، المغنی، ج۶، ص۲۰۷؛ قرطبی، الجامع لأحکام القرآن، ج‏۱۶، ص۷۹؛ ابن‌‏هشام انصاری، مغنى اللبیب، ج۲، ص۴۵۲؛ ابن‌‏عقیل همدانی، شرح ابن‌‏عقیل، ج۱، ص۲۳۳؛ ابن‌‏کثیر، تفسیر القرآن العظیم، ج‏۳، ص۲۶۷؛ بغدادی، خزانه الأدب، ج۱، ص۴۲۳
۳۵۸ ابن‏‏بابویه، عیون ‏أخبار الرضا(ع)، ج۱، ص۸۴-۸۵؛ طبرسی، الاحتجاج، ج۲، ص۳۹۱-۳۹۲؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۱، ص۷۴۳؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۶۳۵-۶۳۶؛ مجلسی، بحار الأنوار، ج۴۸، ص۱۲۸-۱۲۹؛ ابن‌‏حجر، الصواعق المحرقه، ص۲۸۴
۳۵۹ “[یوسف‏] گفت: “مرا بر خزانه‏هاى این سرزمین بگمار، که من نگهبانى دانا هستم” یوسف/ ۵۵
۳۶۰ ابن‏‏بابویه، علل الشرائع، ج‏۱، ص۲۳۹؛ عیون أخبار الرضا(ع)، ج‏۲، ص۱۳۹؛ حرعاملی، وسائل ‏الشیعه، ج۱۷، ص۲۰۳؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۲، ص۴۳۲؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۳، ص۱۷۹-۱۸۰
۳۶۱ ابن‏‏بابویه، علل الشرائع، ج‏۱، ص۲۳۸؛ همو، عیون أخبار الرضا(ع)، ج‏۲، ص۱۳۸-۱۳۹؛ عیاشی، کتاب التفسیر، ج۲، ص۱۸۰؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۲، ص۴۳۲
۳۶۲ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۳۸؛ مفید، الإرشاد، ج۲، ص۱۸۷؛ طبرسی، إعلام‏الورى، ص۲۸۶؛ طبرسی، الاحتجاج، ج۲، ص۳۷۲
۳۶۳ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۳۸
۳۶۴ همان، ج۱، ص۲۳۸
۳۶۵ ابن‏‏بابویه، علل الشرائع، ج‏۱، ص۲۰۹-۲۱۰
۳۶۶ انعام/ ۸۴
۳۶۷ آل عمران/ ۶۱
۳۶۸ نساء/ ۲۳
۳۶۹ کلینی، الکافی، ج۸، ص۳۱۷-۳۱۸؛ تفسیر منسوب به علی بن ابراهیم، ج۱، ص۲۰۹؛ طبرسی، الاحتجاج، ج۲، ص۳۲۴-۳۲۵؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۱، ص۴۶۱؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۲، ص۵۲-۵۳
۳۷۰ ابن‏‏بابویه، عیون‏أخبارالرضا(ع)، ج۱، ص۸۴-۸۵؛ طبرسی، الاحتجاج، ج۲، ص۳۹۱-۳۹۲؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۴۸، ص۱۲۸-۱۲۹
۳۷۱ بقره/ ۳۰-۳۳
۳۷۲ بیضاوی، أنوار التنزیل و أسرار التأویل‏، ج‏۱، ص۷۰
۳۷۳ حقى‌بروسوی، تفسیر روح البیان، ج‏۱، ‏ص‏۱۰۲؛ ابن‌‏عجیبه، البحر المدید، ج‏۱، ‏ص‏۹۴؛ مراغی، تفسیر المراغی، ج‏۱، ‏ص‏۸۵؛ زحیلی، التفسیر المنیر، ج‏۱، ‏ص‏۱۳۱
۳۷۴ بقره/ ۲۴۷
۳۷۵ قرطبی، الجامع لأحکام القرآن، ج‏۱، ص۲۷۰-۲۷۱ و ج‏۳، ‏ص‏۲۴۶
۳۷۶ رک: فاضل لنکرانی، حماه الوحى، ص۱۱۹-۱۲۰
۳۷۷ قصص‏/ ۵۹
۳۷۸ أنفال‏/ ۳۳
۳۷۹ “به یقین، خداوند، آدم و نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر مردم جهان برترى داده است” آل‏عمران‏/ ۳۳
۳۸۰ “فرمود: “اى موسى، تو را با رسالتها و با سخن گفتنم [با تو]، بر مردم [روزگار] برگزیدم..” أعراف‏/ ۱۴۴
۳۸۱ “و من تو را برگزیده‏ام، پس بدانچه وحى مى‏شود گوش فرا ده” طه‏/ ۱۳
۳۸۲ “و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتى بیازمود، و وى آن همه را به انجام رسانید، [خدا به او] فرمود: “من تو را پیشواى مردم قرار دادم.” بقره‏/ ۱۲۴
۳۸۳ “پیامبرشان گفت: “در حقیقت، خدا او را بر شما برترى داده، و او را در دانش و [نیروى‏] بدن بر شما برترى بخشیده است، و خداوند پادشاهى خود را به هر کس که بخواهد مى‏دهد” بقره‏/ ۲۴۷
۳۸۴ “خدا از میان فرشتگان رسولانى برمى‏گزیند، و نیز از میان مردم” حج‏/ ۷۵
۳۸۵ “خدا بهتر مى‏داند رسالتش را کجا قرار دهد” أنعام‏/ ۱۲۴
۳۸۶ “و پروردگار تو هر چه را بخواهد مى‏آفریند و برمى‏گزیند، و آنان اختیارى ندارند” قصص‏/ ۶۸
۳۸۷ “و هیچ مرد و زن مؤمنى را نرسد که چون خدا و فرستاده‏اش به کارى فرمان دهند، براى آنان در کارشان اختیارى باشد” أحزاب‏/ ۳۶
۳۸۸ فاضل لنکرانی، حماه الوحى، ص۱۱۹-۱۲۰
۳۸۹ بقره/ ۱۲۴
۳۹۰ آل عمران/ ۱۹
۳۹۱ “و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتى بیازمود، و وى آن همه را به انجام رسانید، [خدا به او] فرمود: “من تو را پیشواى مردم قرار دادم.” [ابراهیم‏] پرسید: “از دودمانم [چطور]؟” فرمود: “پیمان من به بیدادگران نمى‏رسد” بقره/ ۱۲۴
۳۹۲ رک: طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۲۷۴ به نقل از یکی از اساتید خویش
۳۹۳ سید مرتضی، الشافی فی الإمامه، ج‏۳، ص۱۳۷-۱۴۲؛ ابوالصلاح حلبی، تقریب‏المعارف، ص۱۳۳-۱۳۴؛ طوسی، تلخیص الشافی، ج‏۲، ص۲۵۳-۲۵۵؛ همو، التبیان فی تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۴۴۹؛ ابن‌‏شهرآشوب مازندرانی، متشابه‏القرآن و مختلفه، ج۲، ص۲۶-۲۷؛ همو، المناقب، ج۱، ص۲۴۸؛ حلی، الألفین، ص۲۷۶-۲۷۷ و ۳۹۳؛ عماد الدین طبری، تحفه الأبرار فی مناقب الأئمه الأطهار(ع)، ص۱۲۳؛ قاضی نورالله شوشتری، إحقاق الحق و إزهاق الباطل، ج‏۲، ص۳۹۶-۳۹۸؛ بحرانی، منار الهدی فی النص علی إمامه الأئمه الإثنی عشر(ع)، ص۱۱۰-۱۱۳؛ عسکری، نقش ائمه(ع) در احیاى دین، ج‏۲، ص۲۳۷-۲۳۸
۳۹۴ سجده/ ۲۴
۳۹۵ برای مطالعه بیشتر رک: طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۲۷۳؛ جوادی آملی، سیره‏ پیامبران در قرآن، ج۶، ص۳۶۰-۳۶۱
۳۹۶ بقره/ ۲۴۷
۳۹۷ مجلسی، بحارالأنوار، ج۳۲، ص۳۹۰ و نیز رک: طوسی، التبیان فى تفسیر القرآن، ج‏۲، ص۲۹۱-۲۹۲؛ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‏۲، ص۶۱۳؛ قطب الدین راوندی، فقه القرآن فی شرح آیات الأحکام، ج‏۱، ص۳۴۹
۳۹۸ “و با موسى، سى شب وعده گذاشتیم و آن را با دَه شب دیگر تمام کردیم. تا آنکه وقت معینِ پروردگارش در چهل شب به سر آمد. و موسى [هنگام رفتن به کوه طور] به برادرش هارون گفت: “در میان قوم من جانشینم باش، و [کار آنان را] اصلاح کن، و راه فسادگران را پیروى مکن” أعراف/ ۱۴۲
۳۹۹ امام باقر(ع) در روایتی بطن قرآن را تأویل قرآن دانسته‏ است رک: صفار، بصائرالدرجات، ص۱۹۶؛ حرعاملی، وسائل‏الشیعه، ج۲۷، ص۱۹۶-۱۹۷؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۸۹ ص۹۷-۹۸
۴۰۰ هود/ ۸۶
۴۰۱ هود/ ۸۴-۸۶
۴۰۲ رک: طوسی، التبیان فى تفسیر القرآن، ج‏۶، ص۴۹؛ ‏طبرسی، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، ج‏۵، ص۲۸۶؛ طباطبایی، المیزان فى تفسیر القرآن، ج‏۱۰، ص۳۶۴
۴۰۳ کلینی، الکافی، ج۱ ص۴۱۱-۴۱۲؛ فرات‏کوفی، تفسیر، ص۱۹۳
۴۰۴ ابن‏‏بابویه، کمال الدین، ج‏۱، ص۳۳۰-۳۳۱؛ طبرسی، إعلام‏الورى، ص۴۶۳-۴۶۴؛ قاضی نورالله شوشتری، إحقاق الحق و إزهاق الباطل، ج‏۱۳، ص۳۳۲
۴۰۵ ابن‌‏‌طاووس، إقبال الأعمال، ص۲۹۷؛ مجلسی، بحار الأنوار، ج۹۹، ص۱۰۶
۴۰۶ جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج۳، ص۶۲
۴۰۷ “موسى به قوم خود گفت: “از خدا یارى جویید و پایدارى ورزید، که زمین از آنِ خداست آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد مى‏دهد و فرجام [نیک‏] براى پرهیزگاران است” أعراف/ ۱۲۸
۴۰۸ کلینی، الکافی، ج۱ ص۴۰۷-۴۰۸ و، ج۵، ص۲۸۰؛ طوسی، تهذیب‏الأحکام، ج۷ ص۱۵۲-۱۵۳؛ همو، الإستبصار، ج۳، ص۱۰۸؛ عیاشی، کتاب التفسیر، ج۲، ص۲۵؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۲، ص۵۶؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۲، ص۵۷۰
۴۰۹ برای مشاهده روایت دیگر در ارتباط با آیه مزبور رک: حموی شافعی، فرائد السمطین، ج‏۱،ص۹۵؛ إحقاق الحق و إزهاق الباطل، ج‏۷، ص۲۷۹؛ امینی، الغدیر، ج‏۲، ص۴۴۶؛ قبانجی، مسند الإمام العلی(ع)، ج۸، ص۳۶
۴۱۰ بقره/ ۵۹
۴۱۱ أعراف/ ۱۶۲
۴۱۲ کلینی، الکافی، ج۱ ص۴۲۳-۴۲۴؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۱، ص: ۸۳؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۲۲۹
۴۱۳ حج/ ۴۲-۴۵
۴۱۴ کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۲۷؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۳، ص: ۵۰۷؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۳، ص۸۹۴
۴۱۵ صفار، بصائرالدرجات، ص۵۰۵؛ ابن‏‏بابویه، کمال الدین، ج‏۲، ص۴۱۷؛ همو، معانی الأخبار، ص۱۱۱؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۲۴، ص۱۰۱-۱۰۲
۴۱۶ ابن‏‏بابویه، معانی الأخبار، ص۱۱۱؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۳، ص۵۰۷؛ قمی مشهدی، تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب، ج‏۹، ص۱۱۴
۴۱۷ استرآبادی، تأویل‏الآیات‏الظاهره، ص۳۳۹
۴۱۸ همان، ص۳۴۰
۴۱۹ مجلسی، بحارالأنوار، ج۲۴، ص۱۰۳-۱۰۴
۴۲۰ جوادی آملی، تسنیم، ج۱، ص۱۶۹
۴۲۱ “و اگر او از زمره تسبیح‏کنندگان نبود، قطعاً تا روزى که برانگیخته مى‏شوند، در شکم آن [ماهى‏] مى‏ماند” صافات، ۱۴۳-۱۴۴

دسته‌ها: No category

1 دیدگاه

SannyThazy · دسامبر 11, 2018 در 7:51 ب.ظ

Nice posts! 🙂
___
Sanny

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *