۱۵۱ مریم‏/ ۴۱؛ برای مشاهده نمونه‏های ‏دیگر رک: مریم/ ۵۱؛ ص/ ۱۷، ۴۱، ۴۵؛ أحقاف/ ۲۱
۱۵۲ بقره‏/ ۱۷۱
۱۵۳ عنکبوت‏/ ۴۱
۱۵۴ جمعه‏/ ۵
۱۵۵ یس‏/ ۱۳
۱۵۶ تحریم‏/ ۱۰
۱۵۷ تحریم‏/ ۱۱
۱۵۸ جوادی آملی، تسنیم، ج۱۳، ص۱۵۳
۱۵۹ همو، قرآن در قرآن، ص۴۳۷-۴۳۸
۱۶۰ عنکبوت/ ۴۱
۱۶۱ تحریم/ ۱۰
۱۶۲ تحریم/ ۱۱
۱۶۳ حسینى، مبانى هنرى قصه‏ها‌‏ى قرآن، ص۹۶-۹۷
۱۶۴ Abraham Geiger : Judaism and Islam ، Madras ، ۱۸۹۸; Richard Bell : The Origin of Islam and its Christian Environment ، London ، ۱۹۲۶; C . C . Torrey : The Jewish Foundations of Islam ، New York ، ۱۹۳۳; A . I . Kash : Judaism in Islam ، New York 1954 .
عزوزی، مناهج المستشرقین البحثیه فی دراسه القرآن الکریم، ص۲۲-۲۳؛ محمد مهر علی، مزاعم المستشرقین حول القرآن الکریم، ج۱، ص۴
۱۶۵Abraham Geiger: Was hat Muhammad aus dem Judentum aufgenommen Bonn 1833.
۱۶۶ Judaism and Islam, p17
شاکر-فیاض، سیر تحوّل دیدگاههای خاورشناسان در مورد مصادر قرآن، ص۱۲۲
۱۶۷ نولدکه، تاریخ القرآن، ص۷؛ شاکر-فیاض، سیر تحوّل دیدگاههای خاورشناسان در مورد مصادر قرآن، ص۱۲۳
۱۶۸ R,Blachère: Le problème de Mohomet ,PUF -Paris 1952 P 42.
عزوزی، مناهج المستشرقین البحثیه فی دراسه القرآن الکریم، ص۲۲-۲۳
۱۶۹ محمد عامر، المستشرقون والقرآن الکریم، ص۲۰۸؛ عتیبی، شبهه اقتباس القرآن من کتب الأمم السابقه عند المستشرقین، ص۲۰
۱۷۰ رک: شاکر-فیاض، سیر تحوّل دیدگاههای خاورشناسان در مورد مصادر قرآن، ص۱۳۳
۱۷۱ رک: طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۲، ص۳۰۸ و ج‏۱۳، ص۲۹۱ و ج‏۷، ص۱۶۷-۱۶۸؛ حکیم، القصص القرآنی، ص۲۸-۲۹؛ صاحب اسلام، ادب القصه القرآنیه، ص۹۶
۱۷۲ رک: خویی، البیان فی تفسیر القرآن، ص۴۸-۵۷
۱۷۳ عتیبی، شبهه اقتباس القرآن من کتب الأمم السابقه عند المستشرقین، ص۲۳
۱۷۴ به عنوان نمونه رک: یونس/ ۱۵؛ شعراء/ ۱۹۲-۱۹۴؛ حاقه/ ۴۰-۴۶؛ نجم/ ۳-۱۱
۱۷۵ عتیبی، شبهه اقتباس القرآن من کتب الأمم السابقه عند المستشرقین، ص۲۳
۱۷۶ بقره/ ۱۸۵
۱۷۷ “به راستى در سرگذشت آنان، براى خردمندان عبرتى است..” یوسف/ ۱۱۱
۱۷۸ “خدا مى‏خواهد براى شما توضیح دهد، و راه [و رسمِ‏] کسانى را که پیش از شما بوده‏اند به شما بنمایاند..”. نساء/ ۲۶
۱۷۹ “قطعاً پیش از شما سنّتهایى [بوده و] سپرى شده است. پس، در زمین بگردید و بنگرید که فرجام تکذیب‏کنندگان چگونه بوده است؟ این [قرآن‏] براى مردم، بیانى، و براى پرهیزگاران رهنمود و اندرزى است”. آل عمران/ ۱۳۷-۱۳۸
۱۸۰ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۲، ص۳۰۸ و ج‏۱۳، ص۲۹۱ و ج‏۷، ص۱۶۷-۱۶۸؛ برای مطالعه بیشتر رک: حکیم، القصص القرآنی، ص۲۸-۲۹؛ صاحب اسلام، ادب القصه القرآنیه، ص۹۶
۱۸۱ فولادوند، قرآن‏شناسى، ص۲۲۰-۲۲۱
۱۸۲ رک: سید قطب، التصویر الفنی فی القرآن، ص۱۴۵؛ معرفت، شبهات و ردود حول القرآن، ص۴۲۶؛ حکیم، علوم القرآن، ص۳۵۴؛ مصطفى دیب البغا؛ محیى الدین دیب مستو، الواضح فی علوم القرآن، ص۱۸۳؛ فولادوند، قرآن‏شناسى، ص۲۲۲
۱۸۳ رک: اعراف/ ۹۵ و اعراف/ ۶۵؛ سید قطب، التصویر الفنی فی القرآن، ص۱۴۶؛ معرفت، شبهات و ردود حول القرآن، ص۴۲۷؛ حکیم، علوم القرآن، ص۳۵۶؛ مصطفى دیب البغا؛ محیى الدین دیب مستو، الواضح فی علوم القرآن، ص۱۸۴؛ فولادوند، قرآن‏شناسى، ص۲۲۳-۲۲۴
۱۸۴ رک: اعراف/ ۵۹ و هود/ ۲۵-۲۹؛ سید قطب، التصویر الفنی فی القرآن، ص۱۴۹-۱۵۰؛ حکیم، علوم القرآن، ص۳۵۹-۳۶۰؛ فولادوند، قرآن‏شناسى، ص۲۲۶-۲۲۷
۱۸۵ رک: سید قطب، التصویر الفنی فی القرآن، ص۱۵۱-۱۵۳؛ معرفت، شبهات و ردود حول القرآن، ص۴۲۹-۴۳۰؛ حکیم، علوم القرآن، ص۳۶۰-۳۶۲
۱۸۶ رک: سید قطب، التصویر الفنی فی القرآن، ص۱۵۳-۱۵۴؛ حکیم، علوم القرآن، ص۳۶۲-۳۶۳؛ فولادوند، قرآن‏شناسى، ص۲۲۸-۲۲۹
۱۸۷ رک: سید قطب، التصویر الفنی فی القرآن، ص۱۵۴؛ معرفت، شبهات و ردود حول القرآن، ص۴۳۰؛ حکیم، علوم القرآن، ص۳۶۳؛ فولادوند، قرآن‏شناسى، ص۲۲۹
۱۸۸ سید قطب، التصویر الفنی فی القرآن، ص۱۴۴-۱۵۵؛ معرفت، شبهات و ردود حول القرآن، ص۴۲۵-۴۳۱؛ حکیم، علوم القرآن، ص۳۵۴-۳۶۵؛ مصطفى دیب البغا؛ محیى الدین دیب مستو، الواضح فی علوم القرآن، ص۱۸۳-۱۸۶؛ سعید عطیه علی مطاوع، الإعجاز القصصی فی القرآن، ص۱۱۸-۱۳۲؛ احمد عمر ابوشوفه، المعجزه القرآنیه، ص۲۰۹؛ مناع القطان، مباحث فی علوم القرآن، ص۳۰۷؛ فولادوند، قرآن‏شناسى، ص۲۲۲-۲۳۰
۱۸۹ صفار، بصائرالدرجات، ص۳۲؛ تفسیر منسوب به علی بن ابراهیم، ج۲‏، ص۱۷۰؛ کلینی، الکافی، ج۱‏، ص۲۱۶؛ مفید، الاختصاص، ص۲۱؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۳، ص۴۴۱؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۳، ص۸۲۹
۱۹۰ مجلسی، بحارالأنوار، ج۲۴ ص۱۵۵-۱۵۶
۱۹۱ کلینی، الکافی، ج۲، ص۸۸؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۲، ص۶۰؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۲، ص۴۱۵
۱۹۲ مجلسی، بحارالأنوار، ج۶۸، ص۶۵
۱۹۳ خلیل بن احمد، کتاب العین، ج۴، ص۲۶۷
۱۹۴ فاطر/ ۳۹
۱۹۵ راغب‏اصفهانی، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۹۴
۱۹۶ ابن‏فارس، معجم مقائیس اللغه‌، ج‌۲، ص۲۱۰
۱۹۷ طوسی، التبیان، ج‏۱، ص۱۳۱
۱۹۸ جوهری، الصحاح، ج‏۱، ص۷۴؛ ابن‌‏منظور، لسان العرب، ج‏۱، ص۱۶۲
۱۹۹ راغب اصفهانی، مفردات ألفاظ القرآن، ص۷۸۸-۷۸۹
۲۰۰ جوهری، الصحاح، ج‏۵، ص۱۸۶۵؛ ابن‌‏فارس، معجم مقاییس اللغه، ج‏۱، ص۲۸
۲۰۱ راغب اصفهانی، مفردات ألفاظ القرآن، ص۸۷
۲۰۲ طوسی، الرسائل العشر، ص۱۱۱-۱۱۴
۲۰۳ تفتازانی، شرح المقاصد، ج‏۵، ص۲۳۲
۲۰۴ ‏ابن‏خلدون، تاریخ ‏ابن‏خلدون، ج‏۱، ص۲۳۹
۲۰۵ رسائل خواجه نصیر الدین طوسى، ص۴۲۶؛ حلی، الألفین، ص۱۲
۲۰۶ “و اوست کسى که شما را در زمین جانشین [یکدیگر] قرار داد، و بعضى از شما را بر برخى دیگر به درجاتى برترى داد..” أنعام/ ۱۶۵
۲۰۷ “..و شما را روى زمین جانشین [آنان‏] سازد..” أعراف/ ۱۲۹
۲۰۸ “اى داوود، ما تو را در زمین خلیفه [و جانشین‏] گردانیدیم..”. ص/ ۲۶
۲۰۹ سهروردی، مجموعه مصنفات ‏‏‏‏‏‏‏‏‏شیخ اشراق، ج‏۴، ص۹۸ و نیز رک: جیلی، المناظر الإلهیه، ص۶۴
۲۱۰ سبزواری، ‌شرح‏‏‏ِ نبراس الهدى ‏فى ‏أحکام‏‏‏‏الفقه و أسرارها،‌ ص۳۴۹
۲۱۱ نمل/ ۶۲
۲۱۲ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۱۵، ص۳۸۳
۲۱۳ ص/ ۲۶
۲۱۴ ص/ ۲۶
۲۱۵ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج‏۱۷، ص۱۹۴-۱۹۵
۲۱۶ ص/ ۲۶
۲۱۷ “ما تورات را که در آن رهنمود و روشنایى بود نازل کردیم. پیامبرانى که تسلیم [فرمان خدا] بودند، به موجب آن براى یهود داورى مى‏کردند” مائده/ ۴۴
۲۱۸ “ما این کتاب را به حقّ بر تو نازل کردیم، تا میان مردم به [موجب‏] آنچه خدا به تو آموخته داورى کنى..” نساء/ ۱۰۵
۲۱۹ عسکری، ‏معالم‏‏‏‏المدرستین،‏ ج‏۱، ص۲۱۱؛ برای مطالعه بیشتر رک: میرسید حامد حسین، عبقات الأنوار فی إثبات إمامه الأئمه الأطهار(ع)، ج‏۱۱، ص۲۵۶
۲۲۰ نک: مجلسی، لوامع صاحبقرانی، ج‌۸، ص۷۰۳‌
۲۲۱ “خدا به کسانى از شما که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده‏اند، وعده داده است که حتماً آنان را در این سرزمین جانشین [خود] قرار دهد همان گونه که کسانى را که پیش از آنان بودند جانشین [خود] قرار داد..” نور/ ۵۵
۲۲۲ أحزاب/ ۴۰
۲۲۳ ابن‏بابویه، کمال الدین، ج‏۱، ص۵-۶
۲۲۴ نور/ ۵۵
۲۲۵ نک: أنعام/ ۱۶۵؛ یونس/ ۱۴؛ یونس/ ۷۳؛ فاطر/ ۳۹
۲۲۶ عسکری، عقاید اسلام در قرآن کریم، ج‏۳، ص۵۲ و نیز رک: عسکری، نقش ائمه در احیاى دین، ج‏۱، ص۱۰۶-۱۰۹
۲۲۷ ص/ ۲۶ و أعراف/ ۱۴۲
۲۲۸ کلینی، الکافی، ج۱، ص۳۱۲؛ مفید، الإرشاد، ج۲، ص۲۴۸؛ طوسی، الغیبه، ص۳۴-۳۵؛ طبرسی، إعلام‏الورى، ص۳۱۵؛ اربلی، کشف‏الغمه، ج۲، ص۲۷۰؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۴۹، ص۲۴
۲۲۹ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۱۷۵
۲۳۰ طوسی، الرسائل العشر، ص۱۱۱-۱۱۲
۲۳۱ “و پیامبرشان به آنان گفت: “در حقیقت، خداوند، طالوت را بر شما به پادشاهى گماشته است.” گفتند: “چگونه او را بر ما پادشاهى باشد با آنکه ما به پادشاهى از وى سزاوارتریم و به او از حیث مال، گشایشى داده نشده است؟..” بقره/ ۲۴۷
۲۳۲ طوسی، الرسائل العشر، ص۱۱۲
۲۳۳ “و با موسى، سى شب وعده گذاشتیم و آن را با دَه شب دیگر تمام کردیم. تا آنکه وقت معینِ پروردگارش در چهل شب به سر آمد. و موسى [هنگام رفتن به کوه طور] به برادرش هارون گفت: “در میان قوم من جانشینم باش، و [کار آنان را] اصلاح کن، و راه فسادگران را پیروى مکن..” أعراف/ ۱۴۲
۲۳۴ همان، ص۱۱۲-۱۱۳؛ طبرسی، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، ج‏۴، ص۷۲۹؛ کاشانی، زبده التفاسیر، ج‏۲، ص۵۹۰-۵۹۱
۲۳۵ “و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتى بیازمود، و وى آن همه را به انجام رسانید، [خدا به او] فرمود: “من تو را پیشواى مردم قرار دادم.” [ابراهیم‏] پرسید: “از دودمانم [چطور]؟” فرمود: “پیمان من به بیدادگران نمى‏رسد” بقره/ ۱۲۴
۲۳۶ طوسی، الرسائل العشر، ص۱۱۳-۱۱۴؛ طوسی، التبیان فى تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۴۴۹
۲۳۷ طوسی، الرسائل العشر، ص۱۱۳-۱۱۴
۲۳۸ “و خواستیم بر کسانى که در آن سرزمین فرو دست شده بودند منّت نهیم و آنان را پیشوایان [مردم‏] گردانیم، و ایشان را وارث [زمین‏] کنیم” قصص/ ۵
۲۳۹ “موسى به قوم خود گفت: “از خدا یارى جویید و پایدارى ورزید، که زمین از آنِ خداست آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد مى‏دهد و فرجام [نیک‏] براى پرهیزگاران است” أعراف/ ۱۲۸
۲۴۰ “و در حقیقت، در زبور پس از تورات نوشتیم که زمین را بندگان شایسته ما به ارث خواهند برد” أنبیاء/ ۱۰۵
۲۴۱ “سپس این کتاب را به آن بندگان خود که [آنان را] برگزیده بودیم، به میراث دادیم پس برخى از آنان بر خود ستمکارند و برخى از ایشان میانه‏رو، و برخى از آنان در کارهاى نیک به فرمان خدا پیشگامند..” فاطر‏/ ۳۲
۲۴۲ “و پیامبرشان بدیشان گفت: “در حقیقت، نشانه پادشاهى او این است که آن صندوقِ [عهد] که در آن آرامش خاطرى از جانب پروردگارتان، و بازمانده‏اى از آنچه خاندان موسى و خاندان هارون [در آن‏] بر جاى نهاده‏اند- در حالى که فرشتگان آن را حمل مى‏کنند- به سوى شما خواهد آمد. مسلما اگر مؤمن باشید، براى شما در این [رویداد] نشانه‏اى است” بقره/ ۲۴۸
۲۴۳ “و سلیمان از داوود میراث یافت و گفت: “اى مردم، ما زبان پرندگان را تعلیم یافته‏ایم و از هر چیزى به ما داده شده است. راستى که این همان امتیاز آشکار است.”” نمل/ ۱۶
۲۴۴ ” و من پس از خویشتن از بستگانم بیمناکم و زنم نازاست، پس از جانب خود ولىّ [و جانشینى‏] به من ببخش، که از من ارث برد و از خاندان یعقوب [نیز] ارث برد، و او را- اى پروردگار من- پسندیده گردان.” مریم/ ۵-۶
۲۴۵ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۲۳-۲۲۶ و ص۲۱۴-۲۱۶ و ص۲۲۱ و ص۲۲۱-۲۲۳ و ص۲۲۷-۲۲۸ و ص۲۳۱-۲۳۲ و ص۲۳۲-۲۳۷ و ص۲۳۰ و ص۲۵۵-۲۵۶
۲۴۶ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۳۱؛ مفید، الإرشاد، ج۲، ص۱۸۷؛ طبرسی، إعلام‏الورى، ص۲۸۵؛ اربلی،

دسته‌ها: No category

1 دیدگاه

SannyThazy · دسامبر 11, 2018 در 6:04 ب.ظ

Nice posts! 🙂
___
Sanny

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *