نجفی، جواهر الکلام، ج‌۹، ص۲۹۵
۳۵ ابویعلى، مسند، ج۹، ص۸۰-۸۲؛ طبری، جامع البیان فى تفسیر القرآن،‏ ج‏۱، ص۹؛ صحیح ابن‏‏حبان، ج۱، ص۲۷۶؛ طبرانی، بى‏تا، ج۱۰، ص۱۰۵-۱۰۶
۳۶ ابن‏‏عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج‏۴۲، ص۴۰۰؛ بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۴۷ به نقل از حلیه الأولیاء؛ شوشتری، إحقاق الحق و إزهاق الباطل، ج‏۱۷، ص۴۲۳ و ج۳۲، ص۷۰-۷۱ و ص۷۵؛ میرسیدحامد حسین، عبقات الأنوار فی إثبات إمامه الأئمه الأطهار(ع)، ج‏۱۴، ص۵۲۳ و ۶۵۹ و ج‏۱۵، ص۵۷۵
۳۷ قاسم بن سلام(د ۲۲۴ق)، ابن‏‏قتیبه(د ۲۷۶ق)، بیهقی(د ۴۵۸ق)، ابن‏‏اثیر(د ۶۰۶ق) و نیز برخی از دانشمندان امامی به این دیدگاه اشاره کرده‏‏اند. رک: ابن‏‏سلام، غریب الحدیث، ج۳، ص۱۵۹-۱۶۲؛ ابن‏‏قتیبه، بى‏تا، ص۲۹-۳۰؛ بیهقی، السنن الکبرى، ج۲، ص۳۸۵؛ ابن‏‏اثیر، ‌النهایه فی غریب الحدیث، ج‌۱، ص۳۶۹‌؛ مازندرانی، شرح أصول الکافی، ج‌۵، ص۳۶۵‌؛ طریحی، مجمع البحرین، ‏ج‏۵، ص۳۷؛ مدنی، ریاض السالکین فی شرح صحیفه سیّد الساجدین‏(ع)، ج‏۷، ص۳۲۱؛ بحرانی، الحدائق الناضره فی أحکام العتره الطاهره‌، ج‌۸، ص۹۹‌
۳۸ نجفی، ‌جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام‌، ج۹، ص۲۹۵
۳۹ همو، الخصال، ج۱، ص۱
۴۰ کلینی، الکافی، ج۲، ص۶۳۰
۴۱ ابن‏‏بابویه، الاعتقادات فی دین الإمامیه، ص۸۶
۴۲ مؤدب، اهم مبانی تفسیر قرآن از منظر مفسران شیعه، ص۱۲۵
۴۳ “و این قرآن را به سوى تو فرود آوردیم، تا براى مردم آنچه را به سوى ایشان نازل شده است توضیح دهى، و امید که آنان بیندیشند” نحل/ ۴۴
۴۴ آل عمران/ ۷
۴۵ رک: کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۱۳؛ صفار، بصائر الدرجات، ص ۱۹۶؛ طبری، بشاره المصطفى لشیعه المرتضى،‏ ص۱۹۳؛ عیاشی، کتاب التفسیر، ج۱، ص۱۶۴؛ حرعاملی، وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۱۷۹
۴۶ “بلکه [قرآن‏] آیاتى روشن در سینه‏هاى کسانى است که علم [الهى‏] یافته‏اند..” عنکبوت/ ۴۹
۴۷ صفار، بصائر الدرجات، ص۲۰۵؛ کلینی، الکافی، ج۱، ص۲۱۴؛ حرعاملی، وسائل الشیعه، ج۲۷، ص۱۸۰
۴۸ رک: جوادی آملی، تسنیم، ج۱، ص۳۸ و ۱۰۴
۴۹ محمدی، شرح کفایه الأصول، ج۴، ص۹۵
۵۰ ابن‌‏منظور، لسان العرب، ج۳، ص۵۴
۵۱ رک: مظفر، اصول الفقه، ج۳، ص۱۲
۵۲ نقی زاده، جایگاه قرآن کریم در فرایند استنباط فقهی، ص۱۷۱
۵۳ ملکی اصفهانی، فرهنگ اصطلاحات اصول، ص۳۶۴-۳۶۵‏
۵۴ رک: نائینى، فوائد الاُصول، ج۳، ص۱۳۵؛ حائرى یزدى، درر الفوائد، ص۳۶۷-۳۶۸؛ اصفهانى،‏ وسیله الوصول الى حقائق الأصول، ج۱، ص۴۷۵-۴۷۶؛ بروجردی، نهایه الاصول، ص۴۷۲؛ همو، تقریرات فی أصول الفقه، ص‏۲۵۱-۲۵۲؛ تبریزى، دروس فی مسائل علم الأصول، ج۶، ص۲۴۶
۵۵ مظفر، اصول الفقه، ج۲، ص۱۳۰
۵۶ ملکی اصفهانی، فرهنگ اصطلاحات اصول، ص۳۶۵-۳۶۶
۵۷ محقق داماد، مباحثى از اصول فقه، ج۲، ۳۶-۴۲؛ نقی زاده، جایگاه قرآن کریم در فرایند استنباط فقهی، ص۱۸۷-۲۰۶؛ محمدی، شرح کفایه الأصول، ج۴، ص۹۸-۱۱۵‏
۵۸ رک: طوسی، التبیان فى تفسیر القرآن، ج۱، ص۹ و معرفت، التأویل فی مختلف المذاهب و الآراء، ص۱۰
۵۹ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۷۴
۶۰ مؤدب، اهم مبانی تفسیر قرآن از منظر مفسران شیعه، ص۱۳۰-۱۳۱
۶۱ برقی، المحاسن، ج۲، ص۳۰۰؛ حرعاملی، وسائل‏الشیعه، ج۲۷، ص۱۹۲؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۴۶؛ فیض کاشانی، تفسیر الصافى، ج‏۱، ص۲۹
۶۲ ابن‏‏بابویه، معانی الأخبار، ص۲۵۹؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۸۹، ص۸۳
۶۳ مؤدب، اهم مبانی تفسیر قرآن از منظر مفسران شیعه، ص۱۴۲
۶۴ رک: فاضل لنکرانی، حماه الوحى، ص۱۱۹-۱۲۰
۶۵ “آیا در [معانى‏] قرآن نمى‏اندیشند؟ اگر از جانب غیر خدا بود قطعاً در آن اختلاف بسیارى مى‏یافتند” نساء/ ۸۲
۶۶ رک: سید مرتضی(علم الهدی)، الموضح عن جهه إعجاز القرآن، ص۱۲۴-۱۲۷؛ قرطبی، الجامع لأحکام القرآن، ج‏۱، ص۷۵؛ قبیسى عاملى، تفسیر البیان الصافى لکلام الله الوافى، ج‏۵، ص۱۷۶؛ فیومی، الإعجاز العددی فی القرآن الکریم، ص۶۱؛ حسن ایوب، الحدیث فی علوم القرآن و الحدیث، ص۳۸-۳۹؛ صابونی، التبیان فی علوم القرآن، ص۴۲-۴۳ و ۱۴۴؛ میر محمدى زرندى، بحوث فی تاریخ القرآن و علومه، ص۱۹۵-۱۹۶؛ معرفت، شبهات و ردود حول القرآن، ص۲۴۴
۶۷ نساء/ ۸۲
۶۸ خویی، البیان فی تفسیر القرآن، ص۵۷-۶۰ با اندکی تلخیص
۶۹ “خدا زیباترین سخن را [به صورت‏] کتابى متشابه، متضمّن وعده و وعید، نازل کرده است..” زمر‏/ ۲۳
۷۰ زمخشری، الکشاف، ج۴، ص۱۲۳
۷۱ طباطبایی، المیزان فى تفسیر القرآن، ج‏۱۷، ص۲۵۶؛ برای مطالعه بیشتر رک: ابن‌‏جزی کلبی، التسهیل لعلوم التنزیل، ج‏۲، ص۲۲۰؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج‏۱۹، ص۴۳۲-۴۳۳
۷۲ رک: طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۴۳-۶۴ و ج۲، ص۲۳؛ مؤدب، اهم مبانی تفسیر قرآن از منظر مفسران شیعه، ص۱۴۳
۷۳ ابن‏‏بابویه، عیون أخبار الرضا(ع)، ج۱، ص۲۹۰؛ حویزی، تفسیر نور الثقلین، ج‏۱، ص۳۱۸
۷۴ ابن‏‏بابویه، التوحید، ص۲۵۴-۲۶۹؛ بحرانی، البرهان فى تفسیر القرآن، ج‏۵، ص۸۴۳
۷۵ سیدرضی، نهج البلاغه، ص۱۹۲
۷۶ ابن‏‏میثم بحرانی، شرح‏نهج‏البلاغه، ج۳، ص۱۶۰
۷۷ نحل/ ۸۹
۷۸ شاکر، مبانى و روشهاى تفسیرى، ص۲۹۶
۷۹ سه مطلب یادشده در ادامه این نوشتار به تفصیل بیان خواهد شد.
۸۰ “بزرگ [و خجسته‏] است کسى که بر بنده خود، فرقان [کتاب جداسازنده حق از باطل‏] را نازل فرمود، تا براى جهانیان هشداردهنده‏اى باشد”. فرقان/ ۱
۸۱ “و ما تو را جز [به سِمَتِ‏] بشارتگر و هشداردهنده براى تمام مردم، نفرستادیم..” سبأ/ ۲۸
۸۲ “بشر را هشداردهنده است”. مدثر/ ۳۶
۸۳ “این [قرآن‏] جز پندى براى جهانیان نیست” ص/ ۸۷؛ تکویر/ ۲۷
۸۴ “و به راستى در این قرآن، براى مردم از هر گونه مَثَلى آوردیم..” کهف، ۵۴
۸۵ “ماه رمضان [همان ماه‏] است که در آن، قرآن فرو فرستاده شده است، [کتابى‏] که مردم را راهبر است..” بقره، ۱۸۵
۸۶ برای مطالعه بیشتر رک: مصباح یزدی، قرآن‏شناسى، ج‏۲، ص۲۷۶-۲۸۰؛ جوادی آملی، قرآن در قرآن، ص۳۱۳-۳۱۴
۸۷ “پس روى خود را با گرایش تمام به حقّ، به سوى این دین کن، با همان سرشتى که خدا مردم را بر آن سرشته است. آفرینش خداى تغییرپذیر نیست” روم/ ۳۰
۸۸ جوادی آملی، قرآن در قرآن، ص۳۱۳-۳۱۴
۸۹ نجارزادگان، تفسیر تطبیقى، ص۳۶
۹۰ ابن‏‏بابویه، عیون أخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۸۷؛ بحرانی، ‏البرهان فی تفسیر القرآن‏، ج‏۱، ص۶۶
۹۱ فصلت،۴۲؛ ابن‏‏بابویه، عیون أخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۱۳۰؛ بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ج‏۱، ص۶۵
۹۲ عیاشی، کتاب التفسیر، ج۲، ص۲۰۳-۲۰۴؛ مجلسی، بحارالأنوار، ج۳۵، ص۴۰۳-۴۰۴
۹۳ “و داستان دو پسر آدم را به درستى بر ایشان بخوان..” مائده/ ۲۷
۹۴ یوسف/ ۳
۹۵ جوادی آملی، قرآن در قرآن، ص۳۰۱ و ۴۳۷-۴۳۸؛ برای مطالعه بیشتر رک: سعید عطیه على مطاوع‏، الإعجاز القصصی فی القرآن، ص۱۰
۹۶ خلف اللّه، الفن القصصى فى القرآن الکریم،‏ ص۱۷۷
۹۷ “و برخى از آنان به تو گوش فرا مى‏دهند، ولى‏ ما بر دلهایشان پرده‏ها افکنده‏ایم تا آن را نفهمند، و در گوشهایشان سنگینى [قرار داده‏ایم‏]. و اگر هر معجزه‏اى را ببینند به آن ایمان نمى‏آورند. تا آنجا که وقتى نزد تو مى‏آیند و با تو جدال مى‏کنند، کسانى که کفر ورزیدند، مى‏گویند: “این [کتاب‏] چیزى جز افسانه‏هاى پیشینیان نیست” أنعام/ ۲۵
۹۸ سعیدی روشن، تحلیل زبان قرآن، ص۲۸۵-۲۹۱
۹۹ رک: طه حسین، فی الشعر الجاهلی، ص۱۶؛ حسن البناء، نظرات فی کتاب الله، ص۹۶؛ رمضان غریب الخمیس،‏ الإمام محمد الغزالی جهوده فی التفسیر و علوم القرآن، ص۲۲۶؛ البته افرادی چون محمد الخضر حسین در کتاب “نقض الشعر الجاهلى” و محمد احمد غمراوى، و محمد فرید وجدى و دیگران این دیدگاه را رد نمودند.۹۹(حسن البناء، نظرات فی کتاب الله، ص۹۶)
۱۰۰ رک: عبدالکریم خطیب، القصص القرآنى فى منطوقه و مفهومه، ص۲۷۷-۲۸۰
۱۰۱ خلف اللّه، الفن القصصى فى القرآن الکریم، ص ۲۰-۶۱
۱۰۲ همان، ص۵۶ و ص۱۱۹-۱۲۱
۱۰۳ ص/ ۲۱-۲۲
۱۰۴ احزاب/ ۷۲
۱۰۵ یس/ ۱۳-۲۹
۱۰۶ مائده/ ۱۱۲-۱۱۵
۱۰۷ بقره/ ۲۵۹
۱۰۸ بقره/ ۲۶۰
۱۰۹ مائده/ ۲۷-۳۱
۱۱۰ اعراف/ ۱۸۹-۱۹۰
۱۱۱ سعیدی روشن، تحلیل زبان قرآن، ص۲۸۵-۲۸۶
۱۱۲ خواندمیر، تاریخ حبیب السیّر، مقدمه از جلال الدین همایى، ص۲۸-۳۰؛ سعیدی روشن، تحلیل زبان قرآن، ص۲۸۶-۲۸۷
۱۱۳بقره/ ۱-۲
۱۱۴ طارق/ ۱۳-۱۴
۱۱۵ ” داناى نهان است، و کسى را بر غیب خود آگاه نمى‏کند، جز پیامبرى را که از او خشنود باشد..” جن/ ۲۶-۲۷
۱۱۶ “این از خبرهاى غیب است که آن را به تو وحى مى‏کنیم. پیش از این نه تو آن را مى‏دانستى و نه قوم تو..” هود/ ۴۹
۱۱۷ قطب، التصویر الفنى فى القرآن الکریم،‏ ص۲۵۵-۲۵۹
۱۱۸ رک: طباطبایی، المیزان فى تفسیر القرآن، ج۷،‏ ص۱۶۵-۱۶۷؛ مطهرى، سیرى در سیره نبوى،‏ ص۱۱۳-۱۱۵؛ سعیدی روشن، تحلیل زبان قرآن، ص۲۸۷-۲۸۹
۱۱۹ “و داستان دو پسر آدم را به درستى بر ایشان بخوان..” مائده/ ۲۷
۱۲۰ “ما خبرشان را بر تو درست حکایت مى‏کنیم..” کهف/ ۱۳
۱۲۱ “[بخشى‏] از گزارش [حال‏] موسى و فرعون را براى [آگاهى‏] مردمى که ایمان مى‏آورند، به درستى بر تو مى‏خوانیم” قصص/ ۳
۱۲۲ “آرى، داستان درست [مسیح‏] همین است..” آل عمران/ ۶۲
۱۲۳ رک: احمد عمر ابوشوفه‏، المعجزه القرآنیه، ص۲۰۹؛ مصطفى دیب البغا؛ محیى الدین دیب مستو، الواضح فی علوم القرآن، ص۱۸۱-۱۸۳؛ محمد محمد ابو لیله، القرآن الکریم من المنظور الاستشراقی، ص۳۰۲؛ حکیم، القصص القرآنی، ص۲۴-۲۵؛ ملبوبی، تحلیلی نو از قصص قرآن، ص۱۲۱-۱۲۴؛ معارف، مباحثى در تاریخ و علوم قرآنى، ص۲۶۶-۲۶۸
۱۲۴ عتر، علوم القرآن الکریم، ص۲۴۵-۲۴۷
۱۲۵ راغب اصفهانی، مفردات ألفاظ القرآن، ص۷۸۸-۷۸۹
۱۲۶ ابوهلال عسکری، الفروق فی اللغه، ص۳۳
۱۲۷ أعراف/ ۱۰۱
۱۲۸ هود/ ۱۲۰
۱۲۹ یونس‏/ ۷۱
۱۳۰ کهف‏/ ۱۳
۱۳۱ قصص‏/ ۳
۱۳۲ بقره/ ۲۴۶
۱۳۳ آل‏عمران‏/ ۴۴
۱۳۴ یوسف‏/ ۱۰۲
۱۳۵ قصص‏/ ۴۴
۱۳۶ قصص‏/ ۴۶
۱۳۷ طه/ ۱۲۸
۱۳۸ عنکبوت/ ۳۷-۳۸
۱۳۹ سجده/ ۲۶
۱۴۰ قصص/ ۵۸
۱۴۱ هود‏/ ۸۹
۱۴۲ برای مطالعه بیشتر رک: محمد بیومى مهران‏، دراسات تاریخیه من القرآن الکریم، ج‏۱، ص۴۷-۸۷
۱۴۳ “و [به یاد آرید] آن گاه که شما را از [چنگ‏] فرعونیان رهانیدیم، [آنان‏] شما را سخت شکنجه مى‏کردند..” بقره‏/ ۴۹
۱۴۴ “و هنگامى که دریا را براى شما شکافتیم و شما را نجات بخشیدیم و فرعونیان را- در حالى که شما نظاره مى‏کردید- غرق کردیم” بقره‏/ ۵۰
۱۴۵ “و آن گاه که با موسى چهل شب قرار گذاشتیم آن گاه در غیاب وى، شما گوساله را [به پرستش‏] گرفتید، در حالى که ستمکار بودید” بقره‏/ ۵۱
۱۴۶ “و چون گفتید: “اى موسى، تا خدا را آشکارا نبینیم، هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد.” پس- در حالى که مى‏نگریستید- صاعقه شما را فرو گرفت” بقره‏/ ۵۵
۱۴۷ نحل/ ۴۳
۱۴۸ أنبیاء/ ۷
۱۴۹ زمخشری، الکشاف، ج‏۲، ص۶۰۷؛ فخر رازی، مفاتیح الغیب، ج‏۲۰، ص۲۱۱؛ بیضاوی، أنوار التنزیل و أسرار التأویل، ج‏۳، ص۲۲۷
۱۵۰ مریم‏/ ۱۶

دسته‌ها: No category

1 دیدگاه

SannyThazy · دسامبر 11, 2018 در 4:10 ب.ظ

Nice posts! 🙂
___
Sanny

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *