انتظامی باید به طور کشیک در تمام شبانه ‌روز اطفال را مورد مراقبت ‌کامل قرار داده و در موقع تغییر پست‌ ، گزارش اتفاقات و اطلاعات پست خود را از طریق مراقبین ‌ارشد به مسئول قسمت انتظامات بدهند .
ماده ۲۰ ـ مراقبین تربیتی و انتظامی و مراقبین تربیتی و انتظامی ارشد موظف هستند که تحت ‌نظارت مسئول قسمت انتظامات وظایف خود را چه از نظر مراقبت قسمت‌های مختلف کانون و اجرای برنامه‌های روزانه و چه هنگام بدرقه با نهایت دقت انجام دهند. چنانچه مراقبین در امرحفاظت مسامحه کرده و یا وسایل فرار طفلی را به نحوی از انحا فراهم سازند طبق مقررات قانون‌ کیفر همگانی تعقیب و مجازات خواهند شد .
ماده ۲۱ ـ مسئولین تربیتی‌ ، مراقبین داخلی‌ ، آموزگاران و آموزگاران تعلیمات حرفه‌ای برحسب‌ وظایفی که از نظر تربیت‌ ، مراقبت و یا آموزش اطفال برعهده دارند موظفند وضع اخلاق ، رفتار ، پیشرفت های درسی و طرز کار اطفال را در کارگاه های کانون به طور مرتب یادداشت نموده و چگونگی‌ را لااقل ماهی یک بار طی گزارشی برای مدیر کانون ارسال دارند. گزارشها هر ماه در شورای مذکور درماده ۴ مورد بررسی قرار خواهد گرفت و چنانچه از نظر اقدامات مراقبتی‌ ، تربیتی‌ ، علمی یا آموزش ‌فنی و حرفه‌ای تجدیدنظر در وضع هر یک از اطفال لازم باشد نسبت به آنها اخذ تصمیم به عمل‌خواهد آمد .
ماده ۲۲ ـ اطفالی که در کانون اصلاح و تربیت به تحصیل یا کارآموزی اشتغال دارند از طرف مدیرکانون ممکن است جهت شرکت در امتحانات اخذ گواهی ‌نامه رسمی به مراجع مربوط معرفی شوند.
تبصره ـ در گواهی‌ نامه این اطفال محل آموزش یا کارآموزی قید نخواهد شد .
ماده ۲۳ ـ نظارت کامل در امور کانونهای اصلاح و تربیت در کشور از وظایف اداره خدمات اجتماعی وزارت دادگستری و برعهده تشکیلات وابسته به آن خواهد بود .
ماده ۲۴ ـ کانونهای اصلاح و تربیت موظفند هر شش ماه یک بار گزارش کاملی از وضع کانون و اقداماتی که ظرف این مدت به عمل آورده‌اند به اداره خدمات اجتماعی ارسال و طرقی را که برای ‌بهبود وضع کانون در نظر دارند پیشنهاد نمایند. گزارش‌های رسیده در شورایی که از این نظر در اداره‌ خدمات اجتماعی تشکیل خواهد گردید مطرح شده و طرقی را که موثر برای بهبود وضع هر یک ازکانونها تشخیص دهند پس از تصویب وزارت دادگستری برای اجرا ابلاغ خواهند نمود .
تبصره ـ اداره خدمات اجتماعی وزارت دادگستری در صورت اقتضا می‌تواند به درخواست ‌والدین یا سرپرست طفل و یا مدیر کانون اصلاح و تربیت با جلب موافقت دادگاه نسبت به انتقال‌ طفل از کانون اصلاح و تربیت یک شهرستان به کانون محل دیگر اقدام نماید .
فصل سوم ـ مقررات انضباطی‌ ، تشویقی و پایان دوره نگاهداری اطفال‌
ماده ۲۵ ـ اطفالی که مقررات کانون را نقض نمایند و یا برخلاف شرایط انضباطی آن رفتار کنند برحسب مورد از طرف مدیر کانون مشمول تصمیمات انضباطی زیر خواهند شد:
ـ سرزنش و نصیحت‌.
ـ توبیخ‌.
ـ محرومیت از ملاقات تا پانزده روز.
ـ محرومیت از مکاتبه‌.
ـ محرومیت از خرید از پنج روز تا یک ماه‌.
ـ محرومیت از حضور در سینما و تالار سخنرانی‌.
ـ نگاهداری انفرادی از یک تا پانزده روز.
ـ تقاضای اجرای ماده ۲۶ قانون ۱۳۳۸ از دادگاه‌.
چنانچه اطفال در مدت توقف خود در کانون اصلاح و تربیت مرتکب جرمی شوند فورا مراتب ازطرف مدیر کانون به دادگاه اعلام و در پرونده شخصی وی منعکس خواهد شد .
ماده ۲۶ ـ از اطفالی که به کانون اصلاح و تربیت اعزام می‌شوند فقط والدین‌ ، خویشان نزدیک‌ ،سرپرست قانونی و وکلای اطفال پس از ارایه مدرک شناسایی می‌توانند ملاقات نمایند .
تبصره ـ مدیر کانون می‌تواند ملاقات کسانی را که از نظر تهذیب و تربیت طفل موثر بداند به طور استثنا اجازه دهد و در مواردی که ملاقات بعضی از افراد خانواده طفل را مضر به حال وی تشخیص ‌دهد منع نماید و در هر حال مراتب در پرونده طفل درج خواهد شد .
ماده ۲۷ ـ مدیر کانون اصلاح و تربیت موظف است که به محض اتمام دوره توقف طفل در کانون ‌نسبت به آزادی وی اقدام نماید و در صورت فوت طفل مراتب را باید فورا به دادسرا و رییس ‌دادگاهی که او را اعزام داشته است اعلام نماید .
ماده ۲۸ ـ مدیر کانون اصلاح و تربیت موظف است پانزده روز قبل از تاریخ مقرر برای آزادی اطفالی‌که به حکم دادگاه در کانون نگاهداری می‌شوند مراتب را به اطلاع انجمن حمایت زندانیان برساند تا بخش مربوط به اطفال در انجمن مزبور طفل را تحت مراقبت قرار داده و تسهیلات لازم را از نظر وضع شغلی و تحصیلی و استقرار مجدد وی در اجتماع فراهم سازد .
ماده ۲۹ ـ در مورد اطفالی که مدت توقف آنها در قسمت اصلاح و تربیت و یا زندان بیش از شش‌ ماه باشد در آخرین ماه توقف چنانچه مدیر کانون رفتار و وضع روحی و اخلاقی طفل را مناسب ‌تشخیص دهد می‌تواند با اطلاع و پس از تایید قاضی دادگاهی که طفل را به کانون اعزام داشته است‌ موافقت نماید که طفل روزها در خارج نزد کارفرمای مورد اعتماد کار کرده یا در آموزشگاهی که مورد موافقت کانون باشد تحصیل نماید و شبها به کانون مراجعت نماید .
تبصره ـ مدیر کانون در این باره با کارفرمای مربوط قراردادی منعقد خواهد نمود و در نحوه کار ،تحصیل و حضور و غیاب اطفال به وسیله مددکاران اجتماعی یا نمایندگانی که از این نظر تعیین ‌می‌شوند نظارت خواهد داشت در صورت نقض مقررات این ماده به وسیله طفل مراتب فورا جهت اتخاذ تصمیم مجدد به دادگاه مربوط اعلام خواهد شد .
ماده ۳۰ ـ به اطفالی که در تمام مدت توقف در کانون اصلاح و تربیت حسن رفتار نشان داده و کارآنها در کارگاهها رضایت ‌بخش باشد به تشخیص مدیر کانون پاداش مناسبی پرداخت خواهد شد به ‌علاوه مدیر کانون اختیار دارد در قبال خدماتی که اطفال با رعایت قانون کار از نظر سن‌ ، داوطلبانه در کانون انجام می‌دهند حق‌الزحمه مناسبی پرداخت نماید. هرگونه پرداخت پاداش و حق ‌الزحمه به‌ اطفال در دفتر مخصوصی ثبت و در پرونده آنان منعکس خواهد شد .
ماده ۳۱ ـ اطفالی که طبق بند ۴ ماده ۱۸ به زندان کانون اصلاح و تربیت سپرده می‌شوند تا سن ۲۰سال تمام در آنجا نگاهداری خواهند شد سپس برحسب مورد تا پایان مدت تصمیم دادگاه به قسمتی‌ در کانون که به این دسته از نوجوانان اختصاص داده می‌شود منتقل خواهند گردید .
فصل چهارم ـ مقررات مربوط به مشاورین دادگاههای‌ اطفال و مددکاران اجتماعی‌
ماده ۳۲ ـ حق ‌الزحمه هر یک از مشاورین دادگاه برای هر جلسه حضور از سیصد الی پانصد ریال‌خواهد بود که به تناسب کار از طرف رییس دادگاه اطفال معین می‌شود.
ماده ۳۳ ـ چنانچه مشاورین بدون عذر موجه در جلسات دادگاه حاضر نشوند و یا در انجام وظیفه ‌قصور نمایند دادگاه می‌تواند درخواست عزل آنها را از این سمت و تعیین جانشین آنها را بنماید ـ درصورت عزل یا استعفا یا فوت مشاورین‌ ، جانشین آنها به ترتیب و برای مدت مقرر در قانون ‌انتخاب خواهد شد .
ماده ۳۴ ـ اشخاص زیر نمی‌توانند به عنوان مشاور انتخاب شوند.
۱ ـ کسانی که مشهور به فساد اخلاق باشند.
۲ـ متجاهرین به استعمال مسکرات و معتادین به مواد افیونی و مخدره‌.
۳ـ اشخاصی که دارای سابقه محکومیت به جنحه و جنایت باشند.
۴ـ کسانی که سن آنها کمتر از ۳۵ سال باشد.
۵ ـ کسانی که مجرد باشند.
ماده ۳۵ ـ تحقیقاتی که با توجه به تبصره ذیل ماده ۷ قانون تشکیل دادگاه اطفال بزهکار درباره ‌سوابق طفل به عمل خواهد آمد ممکن است به وسیله مددکاران اجتماعی کانونهای اصلاح و تربیت ‌یا مددکاران اجتماعی که در دادگاههای اطفال انجام وظیفه می‌نمایند انجام شود .
ماده ۳۶ ـ مددکاران اجتماعی قبل از ورود به خدمت موظفند سوگند یاد کنند که در انجام وظایفی‌که برعهده دارند کمال صداقت و امانت را منظور داشته هنگام تحقیقات و در تهیه و تنظیم ‌پرسشنامه‌ ها هرگز برخلاف حقیقت و راستی چیزی ننویسند و آنچه را که در حین انجام وظیفه از زندگی خصوصی اشخاص مطلع می‌شوند جز در جهت انجام وظیفه ‌ای که برعهده آنها محول شده ‌است تحت هیچ عنوانی در خارج فاش نسازند .
ماده ۳۷ ـ حق ‌الزحمه مددکاران اجتماعی در صورتی که مستخدم رسمی یا پیمانی باشند طبق ‌مقررات قانون استخدام کشوری خواهد بود و در صورتی که خدمت مددکاران مستمر نبوده و اتفاقی‌ باشد برحسب مورد و میزان کاری که انجام می‌دهند دستمزد آنها به وسیله رییس دادگاه معین خواهدشد و برای هر مورد بیش از سه هزار ریال نخواهد بود.
ماده ۳۸ ـ کارکنان و مسئولین فعلی دارالتادیب ها تا زمانی که از طرف وزارت دادگستری وسایل‌ انتخاب و استخدام مدیران‌ ، مسئولین‌ ، کارمندان دفتری‌ ، مربیان‌ ، معلمان حرفه‌ای و مراقبین انتظامی‌ کانونهای اصلاح و تربیت فراهم نشده تحت تعلیمات وزارت دادگستری وظایف خود را انجام ‌خواهند داد (۶۵ ) .
۲ – ۱۶ مروری بر پژوهش های پیشین
پژوهشگر مرور منابع را پس از انتخاب موضوع پژوهش و در ضمن تنظیم پروپوزال و در ادامه کار و پیرامون موضوع مورد نظر انجام داد ، تاکنون در ایران مطالعه ای درباره تجربه مددجویان از اقامت در محیط های بسته ( مانند کانون های اصلاح و تربیت ، زندان ها ، بازداشتگاه ها و … ) صورت نپذیرفته است . تحقیقات داخلی بسیاری درباره نوجوانان معارض قانون صورت گرفته اما با موضوع پژوهش حاضر نبوده ، پژوهشگر با مرور منابع در تحقیقات خارجی نیز به نتیجه ی مشابهی دست یافت و مسایل داخلی کانون های اصلاح و تربیت یا دارالتادیب های دولتی ، موضوع پژوهش ها نبوده و هر آنچه که راجع به این گونه اماکن و اقامت در آن ها مطرح شده بیشتر ناشی از گزارشات مسوولین و شکایات مطرح شده از سوی مددجویان بوده است ، به طوری که الرود در سال ۲۰۰۶ اظهار می کند ، ” متأسفانه تحقیقاتی درباره شرایط حبس در مؤسسه‌های اصلاحی نوجوانان در گوشه‌وکنار کشور در دست اقدام نیست ” ( ۱۵ ) . از آنجایی که شبیه ترین مکان به کانون های اصلاح و تربیت ، زندان بزرگسالان و مراکزشبانه روزی است ، به ناچار پژوهشگر از تحقیقاتی استفاده کرده که پیرامون زندان ، تاثیرات سو زندان بر زندانیان ، پیامدها ی اقامت در زندان ( مددجویان بزرگسال ) و … تا کنون انجام شده است .
۲ – ۱۶ – ۱ پژوهش های داخلی
عبادی در سال ۱۳۸۵، به روش زمینه یابی به بررسی رابطه ی بین روش های اصلاحی با افسردگی بزهکاران کانون اصلاح و تربیت شهرستان اهواز پرداخت و نتایج این پژوهش نشان داد ، روشهای اصلاحی به کارگفته شد با نگرش و افسردگی بزهکاران رابطه معناداری دارد . به طوری که اجرای مراسم مذهبی در کانون بر نگرش مذهبی بزهکاران اثر مثبت دارد ، بین اشتغال به کار و افسردگی همبستگی منفی وجود دارد همچنین اعطای ملاقات حضوری باعث کاهش میزان افسردگی بزهکاران می شود . اما بین اجرای فعالیت های هنری ، مانند : تئاتر ، نقاشی ، کاردستی و… با افسردگی

دسته‌ها: No category

1 دیدگاه

SannyThazy · دسامبر 12, 2018 در 12:56 ق.ظ

Nice posts! 🙂
___
Sanny

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *