هرگز در کاربرد تجربی داروها و روش های درمان در حکم ابزار آزمایش باشند . استعمال هرگونه دارو باید همواره با اجازه و توسط کارکنان پزشکی واجد صلاحیت انجام شود .
۸ : مبحث خدمات بهداشتی نوجوانان
گفتار اول : حمایت از سلامتی و رفتار نوجوانان
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
قاعده ۸۷
کلیه کارکنان باید حمایت کامل از سلامت جسمانی و روانی نوجوانان از جمله حمایت در برابر سواستفاده جسمی ، جنسی یا استثمار را تضمین نمایند و در موارد مقتضی ، بی درنگ اقدامات لازم برای تامین مراقبت های پزشکی را انجام دهند .
۹ : مبحث خدمات بهداشتی زنان۵۰
اعلامیه جهانی حقوق بشر ( ماده ۲۵ )
۲ – مادران و کودکان حق دارند از مراقبت ها و کمک های خاص برخوردار گردند . تمامی کودکان ، خواه به موجب عقد ازدواج و خواه بدون آن ، به دنیا آمده باشند باید از حمایت اجتماعی یکسان ، برخوردار شوند .
حداقل قواعد استاندارد برای رفتار با زندانیان
قاعده ۲۳
۱ – در موسسات نگهداری زنان لازم است امکانات خاصی برای مراقبت های پیش از زایمان و پس از آن وجود داشته باشد ، در موارد ممکن لازم است تمهیدات لازم جهت به دنیا آمدن نوزاد در بیمارستانی خارج از موسسه ، اتخاذ شود . چنانچه کودکی در زندان متولد شود ، این امر نباید در گواهی ولادت درج گردد .
۲ – هنگامی که به مادران مقیم موسسه ، اجازه داده می شود کودکان شیرخوار خود را همراه داشته باشد ، تمهیدات لازم برای ایجاد یک شیرخوارگاه مجهز به کارکنان واجد صلاحیت ، اتخاذ خواهد شد تا نوزادان مزبور هنگامی که تحت مراقبت مادران خود نیستند ، در آنجا قرار داده شوند .
گفتار دوم : محیط فیزیکی و محل اقامت
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
قاعده ۳۱
نوجوانان محروم از آزادی دارای حق بهره مندی از تسهیلات و خدمات برآورنده ی کلیه نیازها در رابطه با بهداشت و حرمت انسانی می باشند .
قاعده ۳۲
طراحی مراکز نگهداری نوجوانان و محیط فیزیکی باید با هدف بازپروری و بارعایت نیاز نوجوانان به حریم خصوصی ، انگیزش های حسی ، فرصت های ارتباط با همسالان و مشارکت در فعالیت های ورزشی ، تمرینات بدنی و فعالیت های اوقات فراغت منطبق باشد . طرح و ساختار مراکز نگهداری نوجوانان باید به نحوی باشد که خطر آتش سوزی را به حداقل رسانیده ، امکان تخلیه ایمن از اماکن را فراهم نماید . سیستم اعلام خطر موثر در صورت بروز آتش سوزی و نیز راهکارهای رسمی و تمرین شده برای حصول اطمینان از امنیت نوجوانان باید موجود باشد .
قاعده ۳۳
امکانات خوابگاهی نوجوانان باید به طور معمول از خوابگاه های کوچک گروهی یا اتاق های خواب انفرادی با توجه به معیارهای محلی تشکیل شود . در ساعات خواب نظارت مستعمر بدون ایجاد مزاحمت باید در کلیه مناطق خواب ، شامل اتاق های انفرادی و خوابگاه های گروهی ، به منظور تضمین حمایت از نوجوانان به عمل آید . رختخواب جداگانه و کافی باید بر طبق معیارهای محلی و ملی به هر نوجوان اختصاص یابد . رختخواب باید در هنگام توزیع تمیز باشد و به صورت مرتب نگهداری شود و به منظور حصول اطمینان از نظافت آن به طور مداوم تعویض گردد . مراکز نگهداری نباید در نقاطی واقع شده باشد که عوامل زیان آور برای تندرستی و سایر مخاطرات شناخته شده ، در آن وجود داشته باشد .
قاعده ۳۴
تعداد و محل قرارگیری سرویس های بهداشتی باید به نحوی باشد که امکان برآورده نمودن حاجات بدنی هریک از نوجوانان را در هنگام لزوم به صورت خصوصی و به نحوی پاکیزه و مناسب فراهم نماید .
قاعده ۳۵
در اختیار داشتن لوازم شخصی از ارکان پایه ای حق بهره مندی از حریم خصوصی و لازمه سلامت و آسایش روانی نوجوان می باشد . حق هر نوجوان به در اختیار داشتن لوازم شخصی و فضای کافی برای نگهداری آن ها باید به طور کامل تایید و رعایت گردد . لوازم شخصی که نوجوانان مایل به نگهداری آنان نبوده یا ضبط می گردد باید به صورت امانت حفظ شده ، سیاهه آن ها به امضای نوجوانان رسیده و اقدامات مکفی برای حفظ آن ها در وضعیت خوب به عمل آید . کلیه این گونه اقلام و وجوه ، به استثنای وجوهی که نوجوانان مجاز به خرج آن هستند یا اقلامی که مجاز به ارسال آن به خارج از بازداشتگاه می باشند ، باید هنگام آزادی به نوجوان اعاده شود . در موارد دریافت هرگونه دارو یا در اختیار داشتن هر گونه دارو توسط نوجوان ، تصمیم چگونگی استفاده از آن بر عهده پزشک مسوول خواهد بود .
گفتار سوم : لباس
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
قاعده ۳۶
نوجوانان باید در حد امکان حق استفاده از لباس های خود را دارا باشند . مراکز نگهداری باید اطمینان حاصل نمایند که هریک از نوجوانان دارای لباس های شخصی متناسب با آب و هوا و مکفی برای تامین سلامت و از هر نظر غیر تحقیر آمیز می باشند . نوجوانانی که به هر منظور از مرکز نگهداری انتقال یافته یا از آن خارج می شوند باید اجازه داشته باشند از لباس های خود استفاده نمایند .
گفتار چهارم : غذا
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
قاعده ۳۷
هر موسسه نگهداری باید اطمینان حاصل کند که هر یک از نوجوانان ، در وعده های غذایی معمول ، خوراکی را دریافت نمایند که از لحاظ کمی و کیفی با معیارهای تغذیه ، بهداشت و سلامتی و تا حد امکان مقتضیات مذهبی و فرهنگی متناسب می باشد ؛ آب آشامیدنی سالم باید همواره در دسترس نوجوانان باشد .
۱۰ : مبحث محدودیت های بازدارنده بدنی واستفاده از زور
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
قاعده ۶۳
استفاده از وسایل دربند کشیدن و کاربرد زور به هر منظور ، مگر در موارد مطرح در مقرره ۶۴ ، باید ممنوع باشد .
قاعده ۶۴
استفاده از وسایل دربند کشیدن و اعمال زور فقط می تواند در موارد استثنایی که کلیه روش های دیگر کنترل ، ناموفق بوده و فقط بر اساس تجویز و تصریح قوانین و مقررات به کار برده شود . وسایل مزبور نباید موجب سرشکستگی و تحقیر گردد . و باید به صورت محدود و فقط برای کوتاه ترین زمان ممکن به کار برده شوند . بنا به دستور مدیر تشکیلات ، چنین ابزارهایی می تواند به منظور جلوگیری نوجوان از آسیب زدن به خود ، آسیب به دیگران یا تخریب شدید اموال به کار برده شود . در این گونه موارد مدیر باید بی درنگ با کارکنان پزشکی و سایر متخصصان مربوط مشاوره نموده ، مراتب را به مرجع اجرایی مافوق گزارش نماید .
بحث : کاربرد زور باید محدود به وضعیت هایی گردد که کلیه شیوه های معقول کنترل ، غیر موثر ارزیابی شده اند و استفاده از محدودیت و بازدارندگی ، ضروری است . گاهی اوقات جوانان کنترل خود را از دست داده و خشن می گردند . در چنین شرایطی لازم است که تحت کنترل قرار گیرند . کلیه موارد استفاده از زور و یا اعمال محدودیت های فیزیکی باید تحت الزامات پیش بینی شده در قوانین جزایی صورت گیرد . لازم است به صورت مکتوب همراه با تاریخ و امضا توسط افسر مربوطه گزارش شود و در سوابق نوجوان درج شود و توسط یک افسر موسسه نگهداری ، مورد بازبینی قرار گیرد .
قاعده ۶۵
حمل و استفاده ی هر نوع اسلحه توسط کارکنان باید در هر مرکز نگهداری نوجوانان ممنوع باشد .
بحث : سلاح های گرم ، یک گزینه ی امنیتی در موسسه های نوجوانان به حساب نمی آید . کارکنان نباید سلاح های خود را داخل یا نزدیک تاسیسات نگهداری نوجوانان بیاورند .
۱۱ : مبحث تجهیزات محدود کننده نوجوانان
دستبند باید به عنوان تنها ابزار مکانیکی محدود کننده در موسسات اصلاحی تربیتی نوجوانان ، مورد استفاده قرار گیرد و لازم است در داخل موسسه ، قابل دسترسی باشد تا در موارد اضطراری و همچنین طی انتقال جوانان برای اجرای برنامه های مختلف ، مورد استفاده قرار گیرد . هر گونه استفاده دیگر از دستبند ، غیر از انتقال نوجوانان باید بی درنگ به صورت کتبی به افسر مسوول گزارش شود .
بحث : فرض معیار بر این است که کنترل و انضباط موسسه در طی برنامه ها ، می تواند بدون استفاده از محدود کننده های فیزیکی تامین گردد مگر در وضعیت های استثنایی ، به دلیل افزایش احتمال فرار در طی انتقال ، استفاده منظم از دستبند در این هنگام ، مجاز می باشد .
بازرسی ها
لازم است کارکنان مراکز نگهداری بسته ، از خوابگاه های نوجوانان بازدیدهای دیداری به عمل آورند که فاصله زمانی این بازدیدهای دیداری نیز فراتر از نیم ساعت نخواهد بود و هنگامی که نوجوانان در واحدهای اقامتی خود مستقر می باشند ، دفعات انجام آن ها تا حد لزوم بیشتر خواهد بود . لازم است تمام مکان های مشترک و اختصاص یافته به برنامه های اصلاحی – تربیتی مراکز نگهداری که جوانان زندانی به آن ها دسترسی دارند ، به صورت منظم مورد بازرسی قرار گیرد .
بحث : هدف از انجام بازرسی ، کشف و ضبط اشیای ممنوع است . زمان بندی این گونه بازرسی ها توسط مدیر و بر پایه ی نظم غیر قابل پیش بینی تعیین خواهد شد . اتاق یا وسایل یک نوجوان ، تنها هنگامی می تواند مورد بازرسی قرار گیرد که دلایل معقول و محکمی برای این تصور وجود داشته باشد که نوجوان مورد نظر ، اشیای ممنوعی را در اختیار دارد و یا این که مدیر مرکز ، مجوز این امر را صادر نماید .
سرشماری ها
پیش از جابجایی عمده جوانان و بلافاصله پس از آن ، لازم است یک سرشماری رسمی از آنان به عمل آید.
بحث : در مواردی که جابجایی گسترده جوانان از یک بخش مرکز به بخش دیگر جهت اهدافی مانند کار ، سالن غذاخوری ، استراحت ، تفریح و … صورت می گیرد ،انجام یک سرشماری ، ضرورت دارد .
۱۲ : مبحث حقوق در طی بازداشت و حبس
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
قاعده ۷۵
هر نوجوان باید از فرصت ارایه درخواست ها یا شکایات خود به مدیر موسسه یا نمایندگان مجاز او برخوردار باشد .
قاعده ۷۶
هر نوجوان باید از این حق برخوردار باشد که در خواست یا شکایات خود را بدون اعمال تغییر در محتوای آن ، از طریق راه های مورد تایید ، به مدیریت مرکزی موسسه ، مقام قضایی یا هرگونه مقامات مناسب دیگر ، ارایه نماید و بدون تاخیر ، از پاسخ آن آگاه شود .
قاعده ۷۷
لازم است به منظور دریافت و بررسی شکایت های ارایه شده توسط نوجوانان محروم از آزادی و کمک به آن ها در جهت نیل به حل و فصل عادلانه آن ها ، تلاش های لازم برای تاسیس یک دفتر مستقل ( دفتر رسیدگی به شکایات ) صورت گیرد .
قاعده ۷۸
هر نوجوان باید از این حق برخوردار باشد که به منظور تهیه یک شکایت ، کمک و مساعدت اعضای خانواده ، مشاوران حقوقی ، گروه های بشر دوستانه یا هر شخص دیگر را درخواست نماید . کمک ها یا مساعدت هایی که نوجوانان فاقد سواد برای استفاده از خدمات نهادها و سازمان های صلاحیت دار برای دریافت شکایات

دسته‌ها: No category

1 دیدگاه

SannyThazy · دسامبر 11, 2018 در 11:45 ب.ظ

Nice posts! 🙂
___
Sanny

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *