، نیازمند آن ها می باشند باید در اختیار چنین نوجوانانی قرار داده شود .
اعلام حبس ، انتقال ، بیماری ، آسیب و مرگ
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
قاعده ۵۸
هر نوجوان باید در اولین فرصت ممکن ، از مرگ ، بیماری یا آسیب جدی هر یک از بستگان درجه اول خود آگاه شود و لازم است از فرصت شرکت در مراسم تشییع جنازه فرد فوت شده یا عیادت خویشاوند مریض ، برخوردار گردد .
تماس با جهان خارج
حداقل قواعد استاندارد ملل متحد برای دادرسی ویژه نوجوانان ( قواعد پکن )
قاعده ۲۶
۵ – در راستای منافع و رفاه نوجوانان مقیم موسسات ، والدین یا سرپرستان آن ها باید از حق دسترسی به آن ها برخوردار باشند .
قاعده ۵۹
کلیه اقدامات در جهت حصول ، اطمینان از ارتباط مکفی نوجوانان با دنیای خارج ، به عنوان یکی از اجزای لاینفک حق رفتار منصفانه و انسانی و ضروری در جهت آماده سازی نوجوانان برای بازگشت به اجتماع ، باید فراهم گردد . نوجوانان باید دارای اجازه ارتباط با خانواده ، دوستان و یاسایر اشخاص یا نمایندگان سازمان های معتبر برونی ، خروج از مرکز برای دیدار خانه و خانواده ودریافت مجوز خاص برای خروج از مرکز ، به دلایلی تحصیلی ، حرفه ای یا سایر دلایل با اهمیت باشند . طی مدت گذران محکومیت ، مدت زمانی که نوجوان در بیرون از مرکز نگهداری به سر برده باید جز دوران محکومیت وی محسوب گردد .
قاعده ۶۰
هر نوجوان باید از این حق برخوردار باشد که اصولا هفته ای یک بار یا حداقل یک بار در ماه و در شرایطی متناسب با نیازهای نوجوان به برخورداری از حریم خصوصی ، با خانواده و وکیل مدافع خود ، تماس و ملاقات نامحدود داشته باشد .
قاعده ۶۱
هر نوجوان باید از این حق برخوردار باشد که جز در صورت وجود محدودیت های قانونی ، حداقل ۲ بار در هفته با شخص مورد نظر خود ، به صورت مکتوب یا تلفنی ارتباط داشته باشد و لازم است کمک های لازم جهت اعمال موثر این حق در اختیار او قرار داده شود . هر نوجوان باید از حق دریافت مکاتبات خود برخوردار باشد .
قاعده ۶۲
کلیه نوجوانان باید از فرصت اطلاع مستمر از اخبار از طریق مطالعه روزنامه ها ، مجلات و سایر نشریات ، از طریق دسترسی به برنامه های رادیو و تلویزیون و فیلم های سینمایی و همچنین از طریق بازدیدهای نمایندگان و هرگونه باشگاه یا سازمان قانونی مورد علاقه نوجوان برخوردار باشند .
۱۳ : مبحث روش های انضباطی ناظر بر نوجوانان
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
قاعده ۶۶
کلیه اقدامات و راهکارهای انضباطی باید مصلحت امنیت و زندگی همراه با نظم اجتماعی را ملحوظ دارند و با حفظ حرمت ذاتی نوجوان و هدف های بنیادین مراقبت در مراکز ، یعنی القای مفهوم عدالت ، عزت نفس و احترام به حقوق کلیه اشخاص ، منطبق باشد .
قاعده ۶۷
کلیه اقدامات انضباطی مشتمل بر رفتار خشن ، غیر انسانی یا تحقیر آمیز از جمله مجازات بدنی ، استقرار در سلول تاریک ، حبس در محیط بسته یا انفرادی یا هرگونه مجازات دیگر که امکان دارد بر سلامت جسمی یا روانی نوجوان مربوطه لطمه وارد آورد اکیدا ممنوع است . کاهش وعده غذایی و محدودیت یا تضییع حق تماس با اعضای خانواده به هر منظور باید ممنوع گردد . کار باید همواره به عنوان ابزار آموزشی و وسیله ای جهت ارتقا عزت نفس نوجوان در آماده سازی او برای بازگشت به جامعه تلقی شود و نباید به منزله ی ضمانت اجرای انضباطی تحمیل گردد . هیچ یک از نوجوانان نباید بیش از یک بار برای هر مورد نقص مقررات انضباطی مجازات شوند . مجازات های جمعی باید ممنوع باشد .
قاعده ۶۸
به موجب قوانین و مقررات مصوب مرجع اجرایی ذی صلاح باید هنجارهایی در رابطه با موارد زیر با رعایت کامل خصوصیات ، نیازها و حقوق اساسی نوجوانان ایجاد گردد .
الف : رفتاری که خلاف انضباطی محسوب می شود .
ب : نوع و مدت زمان مجازات هایی که ممکن است اعمال گردد .
پ : مراجع صلاحیت دار اجرای این گونه ضمانت اجراها
ت : مرجع صلاحیت دار رسیدگی به تقاضای تجدید نظر
قاعده ۶۹
گزارش رفتارخلاف مقررات باید بی درنگ به مرجع ذی صلاح ، که می باید بدون هرگونه تاخیر در مورد آن اتخاذ تصمیم نماید ، تقدیم شود . مرجع ذی صلاح باید مورد را به صورت دقیق تحت بررسی قرار دهد .
قاعده ۷۰
هیچ یک از نوجوانان نباید ، مگر با رعایت دقیق مفاد قوانین و مقررات جاری ، تحت مجازات انضباطی قرار گیرند . هیچ یک از نوجوانان نباید تحت مجازات قرار گیرد ، مگر در صورتی که نوجوان از نقص مقررات مورد ادعا به نحو مناسب با درک وی و فرصت کافی جهت ارایه دفاع خود شامل ، حق پژوهش در مرجع ذی صلاح بی طرف ، مطلع گردد . سوابق کامل از کلیه رسیدگی های انضباطی باید نگهداری شود.
قاعده ۷۱
هیچ یک از نوجوانان نباید عهده دار وظایف انضباطی ، مگر در زمینه نظارت بر فعالیت های اجتماعی ، آموزشی یا ورزشی مشخص یا برنامه های خودگردان باشد .
۱۴ : مبحث ملاقات
مقررات مکتوب برنامه ملاقات با نوجوانان که تعیین کننده ساعات و روزهای ملاقات است باید در ساختمان مرکزی موسسه نگهداری نصب شود و و در هنگام پذیرش هر یک از جوانان نیز ، این برنامه باید به خود نوجوان و نیز اعضای خانواده یا سرپرستان او ارایه شود . همچنین برنامه مزبور در صورت درخواست افراد دیگر باید در اختیار آنان قرار گیرد .
بحث : قواعد مربوط به هر گونه برنامه ملاقات باید ارتباط مطلوب و بهینه میان نوجوانان ساکن در موسسه را با خانواده یا سرپرستان خود ، اعضای جامعه و افراد دیگری مورد تشویق قرار دهد ، که به نوعی درگیر پرونده او هستند .
بازرسی ملاقات کنندگان
هدف از این امر ، پیش بینی رهنمودهایی در خصوص بازرسی ملاقات کنندگان زندانی ها است تا از ورود داروها ، سلاح ها یا هرگونه اشیای ممنوع دیگری پیشگیری شود ، که می توانند تهدیدی علیه ایمنی و امنیت موسسه نگهداری محسوب شوند .
۱۴ : مبحث زندانیان خارجی۵۱
توافق نامه الگو در زمینه استرداد زندانیان خارجی
ضمیمه ۲ – توصیه هایی برای رفتار با زندانیان خارجی
۱ – تعیین محل استقرار یک زندانی خارجی در زندان ، نباید تنها بر اساس ملیت وی صورت گیرد .
۲ – زندانیان خارجی باید همانند زندانیان داخلی ، به آموزش ، کار و دوره های کارآموزی حرفه ای ، دسترسی داشته باشند .
۳ – ملاقات زندانیان خارجی با خانواده خود و نهادهای اجتماعی باید از طریق فراهم ساختن کلیه فرصت های ضروری برای ملاقات و مکاتبه و بادر نظر داشتن رضلیت زندانی ، تسهیل گردد ( ۶۱) .
۲ – ۱۲ پیمان نامه جهانی حقوق کودک
این کنوانسیون که مصوب مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۹ ( مصادف با ۲۹ آبان سال ۱۳۶۸ ) می باشد ( ۳۲ ) . اولین توافق بین المللی در خصوص حمایت از کودکان است که دارای ضمانت اجرا و توان قانونی است و می توان مدعی شد که بیش از هر سند بین المللی دیگری از اقبال عمومی جامعه جهانی برخوردار گردیده است . مفاد پیمان نامه جهانی حقوق کودک در برگیرنده والاترین ارزش هایی است که در فرهنگ ها ، مذاهب و سنن همه کشورهای جهان برای کودکان وجود دارد ( ۶۲ ) . پیمان نامه حقوق کودک شامل ۱ مقدمه و ۵۴ ماده است که در ۳ بخش تنظیم و تدوین گشته است . بخش اول این پیمان نامه که متضمن ۴۱ ماده است ، به بیان حقوق کودکان و تکالیف دول آن ها پرداخته است ؛ حقوقی که کودکان در عرصه حیات دارند و تکالیفی که دولت ها در قبال این حقوق بر عهده گرفته اند . بخش دوم که شامل ۴۲ تا ۴۵ کنوانسیون است ، ترتیبات اجرای معاهده را مشخص می کند و مشتمل بر پیش بینی تدابیر اجرایی موثر به منظور حصول اطمینان از انجام تعهدات دولت ها در تحقق اصول مندرج در کنوانسیون است . بخش سوم که قسمت پایانی معاهده است ، دربردارنده ی مواد ۴۶ تا ۵۴ کنوانسیون و اصلاح و تفسیر آن را مشخص کرده است ( ۶۲ ) . با توجه به موضوع پژوهش ، ماده ۳۷ این پیمان نامه که در خصوص کودکان معارض قانون تنظیم گشته است ، به تفصیل ذکر می شود .
ماده ۳۷ ) کشورهای عضو ، تضمین خواهند کرد که :
الف ) هیچ کودکی مورد شکنجه یا سایر رفتارهای بیرحمانه ، غیر انسانی یا تحقیر آمیز قرار نگیرد . مجازات اعدام ، یا حبس ابد بدون امکان آزادی ، نباید در مورد بزه های ارتکابی توسط اشخاص زیر ۱۸ سال ، اعمال گردد .
ب ) هیج کودکی به طور غیر قانونی یا خودسرانه از آزادی محروم نشود . دستگیری ، بازداشت یا زندانی کردن کودک باید مطابق قانون و تنها به عنوان آخرین راه چاره و در کوتاه ترین زمان ممکن صورت پذیرد .
پ ) با هر کودکی که از آزادی محروم شده است رفتاری انسانی و همراه با احترام به مقام ذاتی انسان و با توجه به نیازهای افراد کم سن او اعمال شود . به ویژه کودک محروم از آزادی باید از بزرگسالان جدا شود مگر آنکه این امر مغایر با منافع عالیه ی کودک تشخیص داده شود ، و او حق دارد جز در موارد استثنایی ، تماس خود را با خانواده اش از طریق مکاتبه و ملاقات حفظ کند .
ت ) هر کودک محروم از آزادی ، حق دسترسی فوری به کمک های حقوقی و سایر مساعدت های مقتضی داشته باشد و همچنین حق داشته باشد که محرومیت خود از آزادی را از حیث تطابق در برابر دادگاه یا هر مقام واجد صلاحیت مستقل و بی طرف دیگر مورد اعتراض قرار دهد و در یک چنین مواردی از تصمیم فوری برخوردار شود (۳۲ ) .
۲ – ۱۳ حقوق بشر افراد محبوس
حقوق بنیادی بشر هیچ گونه حد و مرزی چون حبس نمی شناسد و به هیچ عنوان این حقوق قابل نفی نیست ، از این رو کیفر سالب آزادی در مورد هر شخص او را از حقوق اساسی متعلق به نوع بشر ، محروم نمی کند . و به عبارت دیگر ، سلب آزادی نافی حقوق بنیادی بشر نیست ، بنابراین این حقوق شامل حال تمامی افراد زندانی و بازداشت شدگان نیز می شود . این حقوق را برخی حقوق دانان چنین برشمرده اند :
۱ : حق زندگی و برخورداری از احترام به حیثیت فردی
۲ : محفوظ ماندن از اعمال شکنجه و سو رفتار
۳ : حق برخورداری از بهداشت
۴ : حق احترام به شان انسانی
۵ : حق برکنار بودن از هرگونه تبعیض
۶ : حق برحذر بودن از بردگی
۷ : حق آزادی اندیشه
۸ : حق آزادی وجدان
۹ : حق آزادی مذهب
۱۰ : حق احترام به زندگی خانوادگی
۱۱ : احترام به کرامت و حیثیت انسانی افراد دستگیر شده و زندانیان ( ۶۳ ) .
بشر فی نفسه دارای احترام بوده و به صرف انسان بودن ، هر کس مستحق احترام و تکریم است ، بدین جهت حتی چنان چه انسانی مرتکب جرم شود و موجبات توقیف قانونی خودش را فراهم آورد و زندانی گردد ، نباید مورد هتک حرمت قرار گیرد ، چون همان طور که در متون مختلف ، مانند ( تعالیم دینی ، اعلامیه حقوق بشر ) تاکید شده که بشر فی نفسه مورد احترام است و هرکس نیز مرتکب تخلف و بزهی شد ؛ فقط مجازات همان جرم را

دسته‌ها: No category

1 دیدگاه

SannyThazy · دسامبر 12, 2018 در 5:01 ق.ظ

Nice posts! 🙂
___
Sanny

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *