در برنامه های ویژه جوانان ، بسیار بیشتر از دختران است . با این وجود لازم است دختران و پسران ، برای مشارکت یکسان در کلیه برنامه ها و فعالیت های پیش بینی شده برای نوجوانان ، مورد تشویق قرار گیرند . کمی تعداد دختران حاضر نباید مانعی برای ارایه تسهیلات وبرنامه های آموزشی برای آنان باشد .
قاعده ۳۸
کلیه نوجوانان در رده سنی تحصیلات اجباری دارای حق بهره مندی از آموزش متناسب با نیازها و توانایی های خود و طرح ریزی شده ، جهت آمادگی آنان برای بازگشت به اجتماع می باشند . این گونه آموزش ها باید در صورت امکان ، باید خارج از موسسه نگهداری، در مدارس جامعه و در هر صورت ، توسط معلمان واجد صلاحیت از طریق برنامه های ادغام شده با نظام آموزشی کشور به نحوی تامین گردد که نوجوانان قادر باشند پس از آزادی بدون دشواری تحصیلات خود را ادامه دهند . توجه خاص باید توسط مدیریت مرکز به آموزش نوجوانان خارجی یا نوجوانان با نیازهای خاص فرهنگی یا قومی مبذول گردد . نوجوانان بی سواد یا افرادی که مشکلات درک و یادگیری دارند باید از حق آموزش ویژه برخوردار باشند .
قاعده ۳۹
نوجوانان در رده سنی بالاتر از سن تحصیلات اجباری که مایل به ادامه تحصیلات خود هستند باید اجازه این کار را بیابند و در این زمینه تشویق شوند و کلیه اقدامات لازم باید در جهت تامین امکانات ، دسترسی آنان به برنامه های آموزشی مناسب انجام شود .
قاعده ۴۰
در دانشنامه ها یا گواهی نامه های تحصیلی که طی دوران حبس به نوجوانان اعطا می شود نباید به هیچ وجه به حضور نوجوان در موسسات نگهداری اشاره شود .
قاعده ۴۱
در کلیه مراکز نگهداری باید امکان دسترسی به کتابخانه ی مجهز به کتب آموزشی و سرگرمی و تفریح و همچنین نشریات مناسب نوجوانان فراهم شود . و نوجوانان باید در جهت بهره گیری کامل از آن تشویق گردند .
بند سوم : کار
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
قاعده ۴۲
کلیه نوجوانان باید از حق حرفه آموزی در پیشه هایی برخوردار باشند ، که می تواند آنان را برای اشتغال آینده آماده نماید .
قاعده ۴۳
نوجوانان باید بتوانند نوع کاری را که مایل به انجام آن می باشند با توجه به انتخاب حرفه ای مناسب و نیازهای مدیریت مرکز انتخاب نمایند .
قاعده ۴۴
کلیه معیارهای حمایتی ملی و بین المللی حاکم بر حمایت از کار کودکان و نوجوانان باید در مورد نوجوانان محروم از آزادی اعمال گردد .
قاعده ۴۵
در موارد میسر ، فرصت انجام کار همراه با حق الزحمه ، حتی الامکان در جامعه محلی ، به عنوان مکمل آموزش حرفه ای ارایه شده به منظور افزایش احتمال یافتن اشتغال مناسب در زمان بازگشت به جامعه باید برای نوجوانان فراهم گردد . نوع کار باید چنان باشد که کارورزی مناسبی را تامین نماید تا پس از آزادی برای نوجوانان مفید باشد . سازمان و روش های کاری ارایه شده در مراکز نگهداری باید به منظور آماده سازی نوجوانان برای شرایط زندگی حرفه ای عادی در حد امکان همانند سازمان و روش های کار مشابه در جامعه باشد .
قاعده ۴۶
هر نوجوانی که کار می کند دارای حق دریافت حق الزحمه عادلانه می باشد . منافع نوجوانان و کارورزی حرفه ای آنان نباید تابع هدف کسب سود برای مرکز نگهداری یا شخص ثالث قرار داده شود . بخشی از درآمد هر نوجوان باید به طور معمول به عنوان پس انداز کنار گذارده شود و درزمان آزادی به نوجوانان تحویل گردد . نوجوانان باید دارای حق استفاده از باقی مانده ی درآمد خود به منظور خرید اقلامی جهت استفاده شخصی یا پرداخت غرامت به بزه دیده یا ارسال به خانواده خود یا سایر اشخاص خارج از مرکز باشند .
بند چهارم : تفریح و سرگرمی
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
لازم است در برنامه ویژه نوجوانان و جوانان ، پیش بینی های لازم جهت اختصاص دوره های زمانی آزاد و برنامه ریزی نشده در طول فعالیت های روزانه آن ها ، صورت گیرد . برنامه ویژه جوانان باید گستره ای از موقعیت های تفریحی سرپوشیده یا در فضای باز را ، هم با توجه به علاقه مندی ها و نیاز های فردی و هم با در نظر گرفتن ترکیب گروه جوانان تضمین نماید . برنامه ویژه جوانان باید حداقل ۲ ساعت زمان تفریحی برنامه ریزی شده را در هر روز برای جوانان پیش بینی نماید .
بحث : برنامه ویژه جوانان ، باید گستره و سطوح مناسبی از فعالیت های اوقات فراغت را متناسب و قابل مقایسه با معیارهای موجود در جامعه ، تامین نماید . جوانان نیازمند تخلیه انرژی جسمانی و ابراز احساسات خود هستند . هر دو نوع برنامه های طرح ریزی شده یا آزاد ، موقعیت هایی را برای شادمانی ، سرگرمی ، تمدید نیرو و تفریح با یک شیوه آرامش دهنده ولذت بخش ، فراهم می نمایند ،که به نوعی مکمل زمان فراغت آزاد جوانان هم است . لازم است گستره ای از انواع فعالیت های لازمی را پیش بینی کنند که موقعیت هایی را متناسب با نیازها ، علاقه مندی ها و توانایی های ساکنان زندان فراهم می نماید . برنامه های ویژه نوجوانان می تواند به نوعی همراه با آموزش هم باشد . معیارهای کلی در نظر گرفته شده برای برنامه های تفریحی و سرگرم کننده ، ایجاب می کند که برنامه ریزی ، طراحی و اجرای هرگونه برنامه ویژه جوانان به گونه ای باشد که اجازه تلفیق تسهیلات ، خدمات و برنامه های آموزشی را با چنین برنامه هایی فراهم نماید .
قاعده ۴۷
هر نوجوان باید دارای حق بهره مندی از میزان مناسب وقت برای تمرینات آزاد ورزشی روزانه ، در هوای آزاد در صورت مساعد بودن هوا ، باشد . به طور معمول تمرینات ورزشی و سرگرمی های مناسب باید در طی وقت مذکور فراهم گردد . فضا ، تاسیسات و تجهیزات کافی برای این فعالیت ها باید فراهم گردد . هر نوجوان باید دارای وقت اضافی برای فعالیت های اوقات فراقت روزانه باشد که بخشی از آن در صورت تمایل نوجوان ، باید صرف پرورش مهارت های هنری و صنایع دستی گردد . مرکز نگهداری باید از توانایی جسمانی هر نوجوانی جهت مشارکت در برنامه های تمرینات ورزشی ارایه شده اطمینان حاصل نماید . تمرینات ورزشی ترمیمی و درمانی باید تحت نظارت پزشکی برای نوجوان نیازمند به آن فراهم شود .
بند پنجم : مذهب
قواعد ملل متحد برای حمایت از نوجوانان محروم از آزادی
قاعده ۴۸
هر نوجوان باید مجاز باشد که نیازهای دینی و معنوی خود را به ویژه با شرکت در مراسم عبادی یا جلسات تشکیل شده در مرکز نگهداری یا با اجرای مراکز عبادی خود و در اختیار داشتن کتب یا اقلام مربوط به شعایر دینی و تعلیمات مربوط به فرقه مذهبی خویش ، برآورده نماید . در صورت وجود تعداد کافی نوجوان پیرو یک دین خاص در مرکز نگهداری ، لازم است یک یا چند نماینده واجد صلاحیت آن دین ، توسط موسسه نگهداری ، انتخاب یا تایید شوند و به آنان اجازه داده شود که مراسم عبادی را به صورت مستمر به جا آورند و بنا به درخواست نوجوانان در مقام روحانیت با آنان به صورت خصوصی ملاقات نمایند . کلیه نوجوانان باید از حق ملاقات با نماینده واجد صلاحیت هر دین به انتخاب خود و همچنین حق عدم مشارکت در مراسم عبادی و امتناع آزادانه از تعلیمات ، مشاوره یا ارشاد مذهبی برخوردار باشند .
بند ششم : مراقبت های پزشکی
هدف اصلی خدمات پزشکی ، معالجه بیماران و آسیب دیدگان است . بدین منظور که سلامتی خود را باز یابند ،یا وضعیت آن ها بهبود یابد . برای نیل به این هدف ، بخش زندان باید دسترسی بزهکاران به کلیه سطوح مراقبت های پزشکی را که برای مردم عادی ، امکان پذیر است تضمین نماید .
بحث : رضایت آگاهانه ، موافقت یک بیمار با درمان یا رویه پزشکی ، پس از دریافت حقایق اساسی ناظر بر ماهیت ، تبعات ، خطرات و راه های جایگزین درمان ، معاینه یا رویه پیشنهادات است . معالجات پزشکی بدون اخذ رضایت ، می تواند منجر به مسوولیت قانونی شود . در خصوص کودکان ، رضایت اگاهانه والدین ، سرپرست یا نگهدارنده قانونی ان ها تنها زمانی اخذ می گردد که بر اساس قانون ، الزامی باشد .
قاعده ۴۹
هر نوجوان باید مراقبت های پزشکی کافی در زمینه پیشگیری و درمان ، شامل مراقبت های دندان پزشکی و چشم پزشکی و سلامت روانی و همچنین فراورده های دارویی و رژیم های غذایی خاص بر اساس تجویز پزشک ، دریافت دارد . کلیه این گونه مراقبت های پزشکی باید ،در صورت امکان ، به منظور پیشگیری از برچسب زدن به نوجوانان و ارتقا عزت نفس و ادغام در جامعه ، از طریق تسهیلات و خدمات بهداشتی مناسب ، در جامعه ای که مرکز نگهداری در آن واقع است ، در اختیار نوجوانان قرار گیرد .
قاعده ۵۰
هر نوجوان از حق معاینه توسط پزشک بلافاصله پس از پذیرش در مرکز نگهداری ، به منظور ثبت هرگونه ، سورفتار پیشین و شناسایی هرگونه شرایط جسمانی یا روانی نیازمند توجه پزشکی، برخوردار می باشد .
قاعده ۵۱
خدمات پزشکی ارایه شده به نوجوانان باید درجهت شناسایی و درمان هرگونه بیماری جسمانی یا روانی ، سو مصرف مواد یا سایر وضعیت هایی باشد که می تواند مانع ادغام نوجوان در اجتماع گردد . کلیه مراکز نگهداری نوجوانان باید دسترسی فوری به وسایل و تجهیزات کافی پزشکی متناسب با تعداد و نیازهای افراد مقیم و همچنین کارکنان ورزیده در زمینه مراقبت های پزشکی پیشگیرانه و مواجهه با فوریت های پزشکی باشند . کلیه نوجوانان بیمار ، شاکی از بیماری یا دارای عوارض مشکلات جسمی یا روانی ، باید فورا توسط پزشک مسوول معاینه شوند .
قاعده ۵۲
هر یک از پزشکان مسوول با عقیده مستدل مبنی بر این که سلامت جسمانی یا روانی نوجوان در اثر تداوم بازداشت ، اعتصاب غذا یا هر وضعیت حبس به سختی آسیب دیده یا آسیب خواهد دید باید این واقعیت را فورا به مدیر مرکز مربوطه و همچنین مقام مستقل مسوول حفظ سلامت و آسایش نوجوانان گزارش نماید .
قاعده ۵۳
هر نوجوان مبتلا به بیماری روانی باید در موسسه ای تخصصی با مدیریت پزشکی مستقل تحت درمان قرار گیرد . اقدامات لازم باید از طریق قرار با دستگاه های مقتضی جهت حصول اطمینان از ادامه مراقبت های سلامت روانی در صورت لزوم پس از آزادی انجام شود .
قاعده ۵۴
مراکز نگهداری نوجوانان باید برنامه ها تخصصی بازپروری و پیشگیری از سو مصرف مواد مخدر را توسط کارکنان واجد صلاحیت به اجرا گذارند . این گونه برنامه ها باید با سن ، جنس و سایر احتیاجات نوجوانان مربوط منطبق گردد و تسهیلات و خدمات ترک اعتیاد باید توسط کارکنان ورزیده در اختیار نوجوانان معتاد به مواد مخدر یا الکل قرار داه شود .
قاعده ۵۵
هرگونه دارو باید فقط بردلایل پزشکی برای معالجات ضروری و در صورت امکان ، پس از کسب رضایت آگاهانه ی نوجوان مربوطه استعمال گردد . به ویژه ، هیچ گونه دارویی نباید با هدف اخذ اطلاعات با اعتراف ، به عنوان مجازات یا به عنوان وسیله مهار به کار رود . نوجوانان نباید

دسته‌ها: No category

1 دیدگاه

SannyThazy · دسامبر 12, 2018 در 12:58 ق.ظ

Nice posts! 🙂
___
Sanny

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *